บทที่ 260

เฉินโม่รู้สึกไม่พอใจ มองไปยังคุณชายหลิวอย่างเย็นชา และพูดคำหนึ่งออกมาด้วยเสียงราบเรียบ "ไสหัวไป !"

จิตสังหารอันเยือกเย็นออกมาจากร่างของเฉินโม่ ชายหนุ่มวัยกลางคนด้านหลังคุณชายหลิวสีหน้าเปลี่ยนไปทันที รีบเข้ามายืนบังด้านหน้าคุณชายหลิวเอาไว้ พลางจ้องมองไปยังเฉินโม่ด้วยความระมัดระวัง

คุณชายหลิวยังคงหัวเราะออกมาอย่างชั่วร้ายโดยที่ไม่ได้รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเลย "ไอ้ขยะ เลิกวางมาดใหญ่โตได้แล้ว ฉันมีคุณจางอยู่ที่นี่ แกจะทำอะไรได้ ?"

คุณชายหวางที่อยู่ข้าง ๆ หัวเราะเยาะ "นึกไม่ถึงจริง ๆ เหม่ยหวากรุ๊ปตอนนี้ถูกทอดทิ้งไปแล้ว ไอ้ขยะอย่างแกยังกล้าทำตัวเหิมเกริมอยู่อีก คุณชายหลิว สั่งสอนมันสักหน่อยสิ !"

"ใช่ คุณชายหลิว สั่งสอนมันเลย !" เศรษฐีบางคนผุดรอยยิ้มอันชั่วร้ายออกมา

เมื่อคุณชายหลิวถูกกระตุ้น เขาก็มีอาการเลือดร้อน ตราบที่คุณจางยังอยู่ที่นี่ บนโลกนี้จะไม่มีใครเป็นศัตรูกับเขาได้อีก

"ไอ้ขยะ ฉันจะให้โอกาสแกอีกหนึ่งครั้ง คุกเข่าคำนับฉันซะ นอกจากนั้นก็ส่งสองสาวสวยมาอยู่กับฉันอีกเดือนหนึ่ง แล้วฉันจะไว้ชีวิตแก ไม่งั้น....."

ยังไม่ทันจะได้พูดจบ ร่างของเฉินโม่ก็หายไปจากจุดที่เขายืนอยู่ทันที

ป้าบ !

เสียงถูกตบดังลั่น คุณจาง กระทั่งคุณชายหลิว ถูกตบจนกระเด็นลอยออกไปชนเข้ากับกำแพง ก่อนจะร่วงลงมา

"น่ารำคาญ !"

เสียงตะโกนอันเยือกเย็น ทันใดนั้นเฉินโม่ก็กลับมายืนอยู่ที่เดิม ราวกับว่าเมื่อสักครู่ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น

คุณจางกระอักเลือดออกมา มองไปยังเฉินโม่ สีหน้าเต็มไปด้วยความตกใจกลัว "ปรมาจารย์ !"

คุณชายหลิวสมองว่างเปล่า มองไปยังเฉินโม่อย่างไม่เชื่อสายตา จากนั้นจึงพูดออกมาด้วยความหวาดกลัวว่า "เป็นไปได้ยังไง ? แก ไอ้ขยะจะแข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไง !"

กลุ่มเศรษฐีรอบ ๆ ต่างก็ถึงกับเผลอกลืนน้ำลายลงคอ พลังของเฉินโม่ห่างไกลกว่าที่พวกเขาคิดเอาไว้มาก

เฉินโม่ไม่เหลียวแลคุณชายหลิว สายตาเย็นชาของเขาจับจ้องไปที่ประตูทางออก คณะกรรมการของเหม่ยหวากรุ๊ปหลายคน กำลังเดินเข้ามายังงานประชุม

เมื่อเห็นคนเหล่านี้เดินเข้ามา เสียงคนนับร้อยในห้องโถงก็เกิดเงียบลง สายตาทุกคู่ต่างก็จับจ้องไปยังคนเหล่านี้

เฉินโม่รู้ว่าคณะกรรมคนแรกที่เดินเข้ามาคือใคร เขาคือพ่อของฉือรุ่ยปิง ชื่อว่าฉือโฉงหวา

"อดีตคณะกรรมการเหม่ยหวากรุ๊ปฉือโฉงหวา ขอคารวะคุณว่าน !" ฉือโฉงหวาเดินนำอยู่ด้านหน้า ตามมาด้วยอีกเจ็ดคนที่เดินตามเข้ามาเคารพว่านฉางหรูด้วยความนอบน้อม