บทที่ 268

แม้แต่คนมีชื่อเสียงพวกเดียวกับว่านฉางหรูเอง ก็ไม่ชอบกับการกระทำที่ขี้แพ้ชวนตีของหลิวหงปินเหมือนกัน

พอสัมผัสถึงสายตาที่แหลมคมเหมือนคมมีดของทุกคน หลิวหงปินก็ใจเสีย แล้วก็พูดขอร้องว่านฉางหรูที่ยืนอยู่บนเวที "ประธานว่าน คุณต้องช่วยผมนะครับ!"

สีหน้าของว่านฉางหรู นิ่งขรึมจนน่ากลัว สถานการณ์แบบนี้ มันได้เกินความคาดหมายของเขาไปแล้ว แต่ว่า มันยังอยู่ในขอบเขตการควบคุมของเขาอยู่

ดังนั้น ว่านฉางหรูก็เลยไม่ได้ร้อนรน สายตาที่มองยังเฉินโม่นั้น ค่อนข้างตกใจ

"ไอ้หนู มึงทำให้กูประหลาดใจมาก แต่ถ้านี่เป็นที่พึ่งพาทั้งหมดของมึงแล้วล่ะก็ ถ้าอยากจะสู้กับตระกูลว่าน มันยังไม่พอหรอก!"

พูดจบ ว่านฉางหรูก็มองดูถูกพวกของฉู่เหวินสงหลายสิบคน แล้วพูดเสียงเย็นว่า "อาศัยแค่ที่รวมตัวกันอย่างไม่เต็มใจ ต่อให้มีเพิ่มอีกเท่าตัว แล้วจะทำอะไรได้?"

"วันนี้ผมจะให้พวกคุณได้เห็นพลังที่แท้จริงของตระกูลว่าน"

พูดจบ ว่านฉางหรูก็ตะโกนไปทางด้านซ้ายของเวที "ออกมาเลย!"

ชายวัยกลางคนสวมชุดสูทสีเทาและสวมแว่นตาสีทองเดินขึ้นมาบนเวที

เหอฉางหมิงที่อยู่ข้างๆ ว่านฉางหรูก็ตกใจ "รองนายกๆ ว่าน!"

"สวัสดีครับประธานเหอ!" รองนายกๆ ว่านคนนี้พูดทักทายอย่างเป็นมิตร จากนั้นก็เปลี่ยนสายตาไปมองว่านฉางหรู

"พี่ใหญ่ พี่จะให้ผมเผยตัวออกมาเสียให้ได้ หรือว่าเดาออกแต่แรกแล้วว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้?" ว่านอี้เสียงยกมือทำความเคารพว่านฉางหรู

ทางด้านล่างเวที ทุกคนก็ตกใจกันหมด!

"รองนายกๆ ว่านเป็นน้องชายของมหาเศรษฐีหรือนี่!"

"ก่อนหน้านี้ผมไม่เคยได้ยินข่าวมาก่อนเลย ประธานว่านปิดข่าวได้เงียบมากจริงๆ !"

"ได้ยินว่ารองนายกๆ ว่านมีโอกาสได้ชิงตำแหน่งหนึ่งในสามบุคคลสำคัญที่สุดของมณฑลในสมัยต่อไป อนาคตยาวไกลมาก!ถ้าหากได้การช่วยเหลือจากมหาเศรษฐีของฮ่านหยางอีก ได้เข้าชิงตำแหน่งอย่างแน่นอน!"