บทที่ 27 สร้างศัตรู(1)

เมื่อถึงช่วงค่ำ ความเคลื่อนไหวที่มองไม่เห็น กระเพื่อมแผ่ออกไปจากลานบ้านของหมู่บ้านในเมือง ที่เฉินโม่อาศัยอยู่

จากนั้นแรงดึงดูดอันน่ากลัว ดึงชี่ทิพย์ฟ้าดิน ในบริเวณรัศมีร้อยเมตร เข้าไปในห้องของเฉินโม่อย่างบ้าคลั่ง

เฉินโม่นั่งขัดสมาธิอยู่กลางค่ายกลรวมพลังทิพย์ ราวกับนั่งอยู่กลางพายุทอร์นาโด

แต่ทันใดนั้น ทุกสิ่งทุกอย่างกลับเป็นปกติ

ปัก!

เหมือนฟิล์มใสถูกแทงทะลุ เฉินโม่ลืมตาช้าๆ ลำแสงยาวประมาณสองฟุต ส่องออกมาจากตาเฉินโม่ หลังผ่านไปหนึ่งนาที จึงค่อยๆ หายไป

เฉินโม่ยกฝ่ามือขึ้นเบาๆ รู้สึกตกใจ ชั้นพลังทิพย์ที่ก่อตัวกลายเป็นแสงสีทอง ปกคลุมฝ่ามือเขาเอาไว้ เหมือนกับเป็นรูปธรรม

"ชั้นแรกแดนรวมพลัง พลังทิพย์ปลดปล่อยออกมาด้านนอก!"

เฉินโม่พยักหน้า สีหน้ายินดีเล็กน้อย "ค่ายกลรวมพลังทิพย์รุนแรง ทำให้ฉันก้าวสู่ชั้นแรกแดนรวมพลังล่วงหน้าสองวัน! จากความเร็วนี้ หลังจากสิบวัน ฉันน่าจะก้าวสู่ชั้นสองแดนรวมพลัง พลังทิพย์กลายเป็นกระบี่!"

เฉินโม่ดูเวลา แล้วฝึกฝนต่อไป เพิ่งบรรลุชั้นแรกแดนรวมพลัง เฉินโม่ต้องพลังมั่นคง ชาติก่อนโลภมาก ทำให้สูญเสีย ชาตินี้ เฉินโม่ต้องมั่นคง สร้างพื้นฐานไปทีละก้าว

เจ็ดโมงเช้า เฉินโม่สิ้นสุดการฝึกฝน ชั้นแรกแดนรวมพลังสมบูรณ์มั่นคง

เฉินโม่เปิดเครื่องมือถือ ไปล้างหน้าล้างตา จากนั้นไปทานข้าวเช้าข้างนอก

วันนี้ ยังพักผ่อนได้อีกหนึ่งวัน พรุ่งนี้เป็นวันรับใบคะแนนสอบ พรุ่งนี้น่าจะเป็นวันที่ตระกูลเอียนมาถอนหมั้นด้วย

คิดถึงภาพที่ตระกูลเอียนถอนหมั้นเมื่อชาติก่อน ทำให้เฉินโม่กลายเป็นตัวตลกของทุกคน แต่ชาตินี้......เฉินโม่แสยะยิ้มเย็นชามุมปาก

ทานข้าวเช้าเสร็จ เฉินโม่กลับมาที่ห้อง ไม่ได้ฝึกฝนต่อ แต่เปิดหนังสือสมุด เตรียมเก็บการเรียนที่พลาดไปก่อนหน้านี้

เฉินโม่เข้าสู่ชั้นแรกแดนรวมพลังได้สำเร็จ การทำงานของร่างกายในด้านต่างๆ เหนือกว่าคนทั่วไป แค่ดูผ่านตาก็จำได้ไม่ลืม เอาคำศัพท์พวกนี้มาปรับใช้ได้ ไม่สามารถทัดเทียมกับความสามารถในการเรียนของเฉินโม่ในตอนนี้ได้ ความรู้ที่พยายามแค่ไหนก็ทำไม่ได้ก่อนหน้านี้ ตอนนี้แค่อ่านจากหนังสือแค่รอบเดียว ก็เข้าใจได้โดยไม่ต้องมีอาจารย์ชี้แนะ