บทที่ 276

เฉินซงจื่อก้าวออกมา ลอยบนอากาศ เสื้อผ้าบนตัวพลิ้วไหวเองโดยไร้ลม พลังที่แข็งแกร่งกว่าหลี่หลงจีแพร่กระจายออกมา

ทุกคนก็ตกใจ!

"นี่เป็น ปรมาจารย์อีกคนหรือนี่!แถมยังแข็งแกร่งกว่าของตระกูลหลี่อีกด้วย!"

"คุณพระช่วย ยุคสมัยนี้หาปรมาจารย์ได้ง่ายๆ เหมือนผักกาดขาวเลยหรือไง? ก่อนหน้านี้เป็นแค่ตำนาน ทั้งโลกไม่มีสักคน ตอนนี้โผล่ออกมากัน2คนเลย!"

พวกลูกเศรษฐีอย่างคุณชายหลิว ก็ใจตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม "ข้างๆ ไอ้กระจอกนั่นทำไมถึงมีปรมาจารย์อยู่ด้วย?"

"นั่นเป็นปรมาจารย์เลยนะ!ได้ยินว่ามีเพียงตระกูลมหาอำนาจเท่านั้นถึงจะมี ปรมาจารย์แต่ละคน ล้วนเอามาต้านทานเหมือนกับตระกูลจิน!"

พวกของว่านฉางหรู ก็เผยใบหน้าตื่นตกใจออกมา มีฐานะมาถึงขั้นนี้อย่างพวก ต่อให้ไม่ใช่คนในโลกฝึกบู๊ ก็รู้ว่าปรมาจารย์นั้นน่ากลัวแค่ไหน

สีหน้าของหลี่ฉงซานกับหลี่หลงจี ก็หนักใจขึ้นมา ตอนที่อยู่ตระกูลหลี่ พวกเขาได้คาดเดาไว้แล้วว่าอาจารย์ของเฉินโม่อาจจะเป็นปรมาจารย? คนหนึ่ง แต่พวกเขาคิดไม่ถึงว่า อาจารย์ของเฉินโม่จะรักเฉินโม่ถึงขั้นยอมมาอารักขาข้างกายถึงขนาดนี้!

และอีกอย่างเฉินโม่ก็ดูเหมือนจะไม่ค่อยเคารพอาจารย์คนนี้ของตนเองเท่าไรนัก!เพราะว่าเฉินโม่นั่งอยู่ตั้งแต่แรก เฉินซงจื่อก็ยื่นอยู่ข้างๆ ดูเหมือนกับคนรับใช้มากกว่า!

เอาปรมาจารย์มาเป็นคนรับใช้....หลี่ฉงซานรีบเอาความคิดบ้าๆ นี้ทิ้งไป มันเป็นไปไม่ได้!

หลี่ซู่เฟินก็มองเฉินซงจื่ออย่างตกใจ จากนั้นก็หันไปมองทางเฉินโม่ แล้วถามอย่างตื่นเต้นว่า "เสี่ยวโม่ นี่ก็คืออาจารย์ผู้ลึกลับของแกใช่ไหม? แกไปกราบปรมาจารย์เป็นอาจารย์ ทำไมถึงไม่บอแกแต่แรก!"

เฉินโม่อ้าปากเหมือนจะพูดอะไร แต่ก็กลัวว่าถ้าพูดความจริงไป แล้วจะทำให้แม่ตกใจ สุดท้ายก็เลยแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน

อินไป๋เฮ่อก็มองเฉินซงจื่อที่ลอยอยู่บนอากาศ ใบหน้าก็ไม่อยากจะเชื่อ แล้วก็บ่นพึมพำว่า "ไม่มีทาง มันจะเป็นไปได้อย่างไรกัน? เราสัมผัสพลังอะไรบนตัวเขาไม่ได้เลย เขาจะเป็นปรมาจารย์ได้อย่างไร!"

"ถึงว่าหมอนี่ไม่กลัวแม้แต่ปรมาจารย์ ที่แท้ข้างกายก็มีปรมาจารย์อยู่แล้ว เมื่อครู่ยังหัวไปหัวเราะว่าเขาไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ น่าอับอายขายขี้หน้าจริงๆ เรา!"