บทที่ 279

"เข้ามาหนึ่งคนก็ฆ่าหนึ่งคน มาสองก็ฆ่าสอง ฆ่าจนกว่าตระกูลหลี่ของมึงจะไม่เหลือนักบู๊เลยสักคน!"

......

เสียงที่เย็นชาราวกับเป็นเสียงของเทพเจ้าที่ส่งออกมา เหมือนว่ามันจะดังลึกเข้าไปถึงวิญญาณ วนเวียนอยู่ในใจของทุกคน

ในน้ำเสียงนิ่งๆ แต่กลับแฝงไปด้วยความอาฆาตที่ทำให้คนตัวสั่น ห้องโถงที่มีนับร้อย ไม่มีใครกล้าเกิดความสงสัยขึ้นในใจเลยสักคน

พวกคนมีชื่อเสียงทั้งหลายในฮ่านหยาง มหาเศรษฐีฮ่านหยาง ตระกูลมหาอำนาจ พอมาอยู่ต่อหน้าหนุ่มน้อยคนนี้ ก็เป็นเหมือนมดตัวน้อยนิดไม่มีค่าให้เอ่ยปากพูดด้วยซ้ำ

เวลานี้ เฉินโม่ ก็คือเทพ!

เฉินซงจื่อได้ยินแล้วก็เลือดลมพลุ่งพล่าน ตะโกนออกมาว่า "ไปตายซะ!"

ต่อยออกไปตรงๆ กระแทกไปยังหลี่หลงจีที่นอนอยู่บนพื้น

"คิดจะฆ่ากู มึงก็ต้องแลกมาด้วยข้อแลกเปลี่ยนที่สาสม!อ้า!"

หลี่หลงจีตะโกนเสียงดังลั่น แล้วพลังบำเพ็ญก็ระเบิดออกมา รับหมัดของเฉินซงจื่อไว้

ตูม!

เหมือนกับแสงดาวแข่งกับแสงจันทร์ พลังของหลี่หลงจีนั้น พอมาอยู่ต่อหน้าเฉินซงจื่อ ก็เหมือนกับเด็กน้อยคนหนึ่งที่ไร้แรง แล้วก็ถูกเฉินซงจื่อต่อยกระเด็นออกไปกระแทกกับขอบเวที

เฮือก!

หลี่หลงจีกระเลือดกองใหญ่ออกมาอีก เลือดย้อยลงมาใส่พื้นกระเบื้องสีขาวของห้องโถง เห็นแล้วน่ากลัวมาก

ด้านบนเวที หลี่ฉงซานเห็นหลี่หลงจีถูกต่อยจนหน้าอกยุบลงไป ก็ตะโกนด้วยความกลัวว่า "ไม่!"

หลี่หลงจีก็ชี้กำปั้นที่เต็มไปด้วยเลือดไปทางหลี่ฉงซาน "แก้แค้นให้.........."

คำสุดท้ายไม่ได้พูดออกมา หลี่หลงจีก็ตาย!