บทที่ 289

เฉินโม่มองถานชิวเซิงอย่างเงียบ ๆ ใบหน้าของเขายังคงเหมือนจะยิ้มแต่ไม่ยิ้ม

ถานชิวเซิงโยนแก้วเหล้าลงบนพื้นทันทีและตะโกนว่า "เฉินโม่ ฉันเกลียดการแสดงออกของนายที่คิดว่าตนเองเก่งที่สุดในโลก วันนี้นายฟังให้ดี ๆ น่ะ ฉันจะเลิกเป็นเพื่อนกับนาย!"

สวีจื่อหาวตะโกนว่า "ถานชิวเซิงนายเมาแล้ว!"

เนี่ยเสี่ยวเชี่ยนก็รีบตะโกนว่า "ถานชิวเซิงนายหยุดเอะอะโวยวายได้แล้ว ถ้านายยังเอะอะโวยวายต่อไป มันจะทำร้ายความรู้สึกของพวกเรา"

สีหน้าของถานชิวเซิงเต็มไปด้วยความหยิ่งยโสและกล่าวเยาะเย้ยว่า "พวกนายฟังภาษาคนไม่เข้าใจเหรอ? ฉันจะเลิกเป็นเพื่อนกับเขา!"

ในห้องเงียบทันที ดวงตาของสวีจื่อหาวและเนี่ยเสี่ยวเชี่ยนซับซ้อน สีหน้าของเฉินโม่ยังคงราบเรียบ ไม่สามารถบอกได้ว่าเขาดีใจหรือโกรธ

เฉินซงจื่อลืมตาขึ้นเล็กน้อย มองไปที่ถานชิวเซิงด้วยความสงสัย แล้วหลับตาพักผ่อนต่อ พวกเขาเป็นเพื่อนของเฉินโม่ ซึ่งเขาไม่เหมาะที่จะเข้าไปยุ่ง

"เอาล่ะ ฉันจะดื่มคารวะนายหนึ่งแก้ว หลังจากดื่มแก้วนี้แล้ว ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเราสองคนถือว่าจบลง!" เฉินโม่เทให้ตนเองและถานชิวเซิงแล้วดื่มรวดเดียวจนหมดแก้ว

ร่องรอยของความเศร้าโศกปรากฏอยู่ในดวงตาของถานชิวเซิงจากนั้นเขายกแก้วเหล้าแล้วดื่มรวดเดียวจนหมด

"พวกนายดื่มกันต่อ ฉันเช็ดบิลเรียบร้อยแล้ว ฉันขอตัวก่อน!" หลังจากถานชิวเซิงกล่าวจบ เขาก็คว้าเสื้อคลุมที่วางอยู่บนเก้าอี้แล้วเดินออกไป

สวีจื่อหาวเหลือบมองเฉินโม่กับเนี่ยเสี่ยวเชี่ยนและกล่าวว่า "เขาดื่มมากเกินไป ฉันจะไปส่งเขา"

เฉินโม่พยักหน้า "ไปเถอะ อย่าปล่อยให้เขาขับรถ!"

"อืม!" สวีจื่อหาวพยักหน้าแล้วเดินจากไป

เนี่ยเสี่ยวเชี่ยนกล่าวด้วยความเสียใจ "มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่พวกเราจะมารวมตัวสังสรรค์กัน แต่นึกไม่ถึงว่าจะเกิดเรื่องแย่ ๆ แบบนี้ได้ แต่เฉินโม่ นายอย่าโมโหเลยน่ะ ฉันเชื่อว่าถานชิวเซิงเพียงแค่เมาเท่านั้น พรุ่งนี้หลังจากตื่นแล้ว เขาจะต้องมาขอโทษนายอย่างแน่นอน!"

เฉินโม่ยิ้มบาง ๆ "ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้ถือคำพูดของเขาเป็นเรื่องจริงจัง"

เนี่ยเสี่ยวเชี่ยนพยักหน้าด้วยความโล่งใจ "งั้นก็ดี"

"พวกเขาสองคนไปแล้ว ตอนนี้เหลือเพียงพวกเราสองคน คุณเล่าเรื่องของคุณให้ผมฟังได้ไหม?" เฉินโม่จ้องเนี่ยเสี่ยวเชี่ยนจนทำให้เธอรู้สึกกระสับกระส่าย