บทที่ 307

ถานชิวเซิงมองเฉินโม่ ตื้นตันจนน้ำตาไหล ตอนนั้นที่เฉินโม่บอกจะเรียกร้องความยุติธรรมให้กับเขา เขายังคิดแค่ว่าเฉินโม่พูดเพื่อต้องการปลอบใจเขา จึงจงใจพูดออกมา

ถึงขั้นที่เขาลืมเรื่องนี้ไปแล้วด้วยซ้ำ แต่เฉินโม่ยังจำได้มาเสมอ

คุณท่านจินสีหน้าเคร่งขรึม ทำความเคารพต่อเฉินโม่ "คุณเฉินวางใจได้ครับ ข้าจะทำให้คุณพึงพอใจอย่างแน่นอนครับ!"

คุณท่านจินเหลือบมองจินเคอหนิงที่คุกเข่าอยู่บนพื้น หันหลังทิ้งท้ายประโยคหนึ่งว่า "ตามฉันมา"

จินเคอหนิงสีหน้าซีดเซียว เดินตามคุณท่านจินไปอย่างเงียบเชียบ

คุณท่านจินมองจินเจิ้งเหอ "เจิ้งเหอ เขาเป็นลูกชายของนาย ปล่อยให้นายจัดการตามกฎตระกูลเอง!"

จินเจิ้งเหอเงยหน้าขึ้น พูดอย่างหวาดกลัวว่า "กฎตระกูล!คุณพ่อครับ บทลงโทษนี้มันจะหนักเกินไปหรือเปล่าครับ?"

คนตระกูลจินที่อยู่ด้านข้างเองต่างก็สีหน้าตกตะลึง ต่างก็ร้องขอความเมตตา

"คุณพ่อครับ ใช้ไม่ได้นะครับ!"

จินเคอหนิงตกใจจนคุกเข่าลงกับพื้น ร้องโอดครวญอย่างไม่สนใจภาพลักษณ์ "คุณปู่ครับ ไม่นะครับ ตอนนั้นผมเพียงแค่เยาะเย้ยเขาไม่กี่คำเท่านั้น ไม่ได้ทำอะไรที่มันเกินไปเลยนะครับ ท่านจำเป็นต้องใช้กฎตระกูลด้วยหรือครับ?"

เห็นได้ชัดว่ากฎตระกูลตระกูลจินนั้นน่ากลัวเป็นอย่างมาก ทำเอาคุณชายใหญ่จินที่ยโสโอหังถึงกับหวาดกลัวอย่างมาก

นึกถึงว่าแม้แต่ปรมาจารย์ของตระกูลหลี่ตระกูลมหาอำนาจยังกล้าฆ่าทิ้ง สีหน้าของคุณท่านจินก็เด็ดขาด พูดเสียงเย็นชาว่า "ตอนนี้นายทำผิดต่อเพื่อนของคุณเฉิน ถ้าหากว่านายทำผิดต่อตัวคุณเฉินเอง ไม่จำเป็นต้องให้เขาออกแรงเอง แต่ฉันจะเอาชีวิตของแกด้วยตัวฉันเอง!"

"คุณปู่ครับ!" จินเคอหนิงสีหน้าไม่กล้าเชื่อ เพียงแค่เพราะมีปัญหากับเฉินโม่ แม้แต่คุณปู่ที่รักและเอ็นดูเขามาตลอด กลับไม่เสียดายที่จะต้องฆ่าเขาทิ้ง!

ทุกคนในตระกูลจินต่างก็ตกตะลึง แล้วหันไปมองเฉินโม่อีกครั้ง ภายในใจของพวกเขา ระดับความสำคัญของเฉินโม่ได้สูงขึ้นกว่าเดิมอีกขั้น!

จินเจิ้งเหอสีหน้าเจ็บปวด มองดูจินเคอหนิง พูดเสียงเข้มว่า "หนิงเอ๋อร์ ครั้งนี้ก็ถือซะว่าให้บทเรียนกับแก ต่อไปก็จำไว้ให้ดี ว่าห้ามทำตัวล่วงเกินคุณเฉินอีก!"

จินเคอหนิงทรุดนั่งลงกับพื้นด้วยสีหน้ายอมรับชะตากรรม แววตาหวาดกลัว

จินเจิ้งเหอแววตาเจ็บปวดมองไปที่คุณท่านจิน ถามว่า "คุณพ่อครับ ต้องการใช้กฎตระกูลขั้นไหนครับ?"

คุณท่านจินถอนหายใจ "เห็นแก่ที่เขาทำผิดครั้งแรก งั้นก็ขั้นแรกแล้วกัน!"

จินเจิ้งเหอโล่งใจ หันหลังมองไปที่จินเคอหนิง "รับบทลงโทษกฎตระกูล หักขา!"

จินเจิ้งเหอหันหลังไปหาไม้มาท่อนหนึ่ง มองดูจินเคอหนิง มือถึงกับสั่น