บทที่ 312

กำนันหลี่ยิ้มร่า แววตาลุกโชน เหมือนกับเห็นอนาคตที่สดใส "ดี ดี ดี! นี่เป็นข่าวดีอย่างมากจริงๆ ถึงแม้ว่าอำเภอเฟิ่งซานของเราจะสลัดความยากจนได้แล้ว แต่ถ้าเทียบกับอำเภออื่นๆก็ไม่ได้มีจุดเด่นอะไร ในเมื่อตระกูลจินเลือกอำเภอเฟิ่งซานของเรา ถือเป็นสิ่งที่พระเจ้าอวยพรมาให้จริงๆ!"

"ต่อไปเจ้าหน้าที่ปกครองในพื้นที่อย่างพวกเรา ก็สามารถทำความรู้จักกับตระกูลจินได้แล้ว!"

พูดคำว่าดี ดีมากติดกันถึงสามครั้ง เห็นได้ชัดว่ากำนันหลี่ตื่นเต้นดีใจมากแค่ไหน

สารวัตรกำนันหวางและสารวัตรกำนันฉีเองก็ตื่นเต้นอย่างมาก ผู้มีอำนาจยิ่งใหญ่อย่างตระกูลจิน แม้แต่นายอำเภอเหมยยังไม่วางไว้ในสายตา แต่ในชีวิตนี้พวกเขาได้มีโอกาสที่จะทำความรู้จัก แม้แค่ฝันยังดีใจจนตื่น

แม้แต่เฉินจิงเย่เองก็ตื่นเต้นอย่างมาก จินเคอกรุ๊ปเข้ามาพักอาศัย หมายความว่าอนาคตการพัฒนาของอำเภอเฟิ่งซานจะก้าวไกลมากว่าอำเภออื่นๆ แม้กระทั่งด้านเกษตรกรรมที่เขาดูแลเป็นหลักอยู่ก็ได้รับผลประโยชน์ด้วยเช่นกัน

เฉินโม่สีหน้าเฉยชาเช่นเดิม เมื่อวานคุณท่านจินเพิ่งพาคนกลับไป วันนี้นายอำเภอเหมยก็ประกาศว่าบริษัทกรุ๊ปของจินเคอหนิงเข้ามาอำเภอเฟิ่งซาน สัญญาณที่ต้องการเผยออกมาในนี้คนอื่นอาจจะไม่รู้ แต่เฉินโม่รู้ดี

คุณท่านจินกลัวเขาจะยังโมโหอยู่ จึงจงใจใช้จินเคอกรุ๊ปของจินเคอหนิงมาแสดงความหวังดีกับเขา

ถึงแม้ว่าการพัฒนาของอำเภอเฟิ่งซานจะไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเฉินโม่ แต่ยังไงที่นี่ก็เป็นถึงบ้านเกิดของเฉินโม่ แล้วเฉินจิงเย่พ่อของเฉินโม่เองก็เป็นปลัดอำเภออยู่ที่นี่ น้ำใจนี้ของคุณท่านจินช่างมากเพียงพอจริงๆ

จุดที่ฉลาดที่สุดก็คือ คุณท่านจินไม่เพียงแต่ให้น้ำใจชิ้นใหญ่กับเฉินโม่เท่านั้น แต่ยังไม่เกี่ยวข้องใดๆกับตัวเฉินโม่เลย และยิ่งไม่ทำให้เฉินโม่รู้สึกว่าติดค้างน้ำใจอะไรต่อตระกูลจิน

เพื่อต้องการเอาใจเฉินโม่ คุณท่านจินเรียกได้ว่าเพียรพยายามอย่างหนักจริงๆ

กำนันของอำเภอบ้านหว่าที่ชอบประจบสอพลอ ลุกขึ้นเป็นคนแรก แล้วพนมมือพูดว่า "ยินดีกับนายอำเภอเหมยด้วยครับ จินเคอกรุ๊ปเข้าอาศัยอำเภอเฟิ่งซานของเรา เป็นเพราะนายอำเภอเหมยชี้นำได้ดีทั้งนั้นครับ!"

นายอำเภอเหมยหัวเราะเสียงดัง "ที่ไหนกันละ นี่เป็นความพยายามจากท่านทุกคน ไม่ใช่ผลสำเร็จของฉันเพียงคนเดียว!"

ไม่ว่าอะไรต่างๆผู้คนก็มองออก แม้ว่านายอำเภอเหมยจะกำลังพูดถ่อมตน แต่ใครๆต่างก็ดูออกว่าเสียงหัวเราะนั้นมีความภาคภูมิใจแอบแฝงอยู่