บทที่ 351

ผมของอานเข่อเยว่ที่เดิมทีมัดหางม้าขึ้น ตอนนี้ปล่อยสยาย เส้นผมพัดปลิวไปตามสายลมอ่อน

น่าจะเป็นเพราะช่วงปีใหม่กินของหวานมาเยอะ รูปร่างของอานเข่อเยว่อ้วนขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย แต่ไม่เป็นปัญหากับรูปร่างทรวดทรงของเธอ แต่กลับทำให้ดูอวบอิ่มเพิ่มมากขึ้น

นึกถึงงานพนันหินหยก ฐานะการเงินที่เฉินโม่เปิดเผยให้เห็น นั่นมันเงินร้อยล้านเชียวนะ อานเข่อเยว่หายใจแรงขึ้น หายใจกระเพื่อม

เดิมทีเธอมีความรู้สึกดูถูกเฉินโม่ คิดว่าเฉินโม่แค่พึ่งพาบริษัทของแม่ตัวเอง และเป็นลูกคนรวยเหลวไหลที่ไม่รู้จักเรียนรู้การศึกษา

เมื่อเทียบกับเจิ้งหยวนฮ่าวที่โดดเด่นทั้งฐานะและการศึกษาแล้ว ก็เป็นได้แค่ขยะเท่านั้น

แต่หลังจากงานพนันหินหยกแล้ว ภาพลักษณ์ของเฉินโม่ที่อยู่ในใจอานเข่อเยว่ ก็ได้สูงส่งขึ้นกว่าเดิมทันที ถึงขั้นที่ดูมีความลึกลับอย่างหนึ่ง

แม้ว่าในใจอานเข่อเยว่ก็ยังคิดว่าเฉินโม่เทียบกับเจิ้งหยวนฮ่าวไม่ได้ แต่เผลอผ่านไปโดยไม่รู้ตัว แรงดึงดูดของเฉินโม่ที่มีต่ออานเข่อเยว่ก็ได้มากเกินกว่าเจิ้งหยวนฮ่าวไปแล้ว

แม้ว่าอานเข่อเยว่จะเป็นคนที่สงบเสงี่ยม และความคิดโตกว่าหญิงสาวในวัยเดียวกัน แต่เธอก็ยังเป็นเด็กสาวอายุสิบเจ็ดสิบแปด แล้วความรู้สึกลึกลับในตัวเฉินโม่ มีแรงดึงดูดอย่างมากสำหรับหญิงสาววัยนี้

ตอนนี้ อานเข่อเยว่ไม่ต้องให้คุณแม่เหมยถิงพูดเตือนแล้ว แต่เธอคิดอยากจะพูดคุยสานสัมพันธ์กับเฉินโม่ด้วยใจจริง แล้วสำรวจดูว่าในตัวเฉินโม่มีความลับอะไรอยู่กันแน่

"นาย...."

อานเข่อเยว่กำลังจะเอ่ยปากพูด แต่เฉินโม่ทำแค่พยักหน้าให้เธอเล็กน้อย ไม่หยุดสายตามองเธอเลย แล้วก็เดินจากไป

ลมพัดผ่าน แม้ว่าลมของต้นฤดูใบไม้ผลิจะไม่มีความหนาวเย็นยะเยือกแล้ว แต่ภายในใจของอานเข่อเยว่ก็ความรู้สึกเหน็บหนาวขึ้นมา ไม่ใช่ความรู้สึกเย็นธรรมดา แต่เป็นความรู้สึกหนาวเย็นที่มีความผิดหวังรวมอยู่ด้วย

ปากเล็กของอานเข่อเยว่อ้าค้างเล็กน้อย มือเล็กสวยงามนิ่งค้างกลางอากาศ มองดูแผ่นหลังของเฉินโม่ที่จากไป นิ่งค้างพูดไม่ออกอยู่นาน

"หรือว่าฉันในสายตานาย ได้กลายเป็นคนที่แค่พยักหน้าทักทายเล็กน้อยก็พอแล้วงั้นหรอ?"

เมื่อนึกถึงชายหนุ่มที่คอยตามติดตามเอาใจเธอมาตลอดคนนั้น จู่ๆอานเข่อเยว่ก็รู้สึกเศร้าใจขึ้นมา

ตอนได้มาไม่รู้จักรักษาไว้ ตอนเสียไป ถึงได้รู้ว่ามาเสียใจเอาตอนนี้ก็สายไปแล้ว