บทที่ 368

จ้าวกางและคนอื่น ๆ ล้อมเฉินโม่ด้วยความตื่นเต้น จ้าวกางอุทานว่า "เฉินโม่ คุณสุดยอดมาก! คุณทำได้อย่างไร?"

สีหน้าของเฉินหมิงเต็มไปด้วยความชื่นชม "ใช่ ใช่ มันเหมือนกับนักยุทธ์ในตำนาน สุดยอดจริง ๆ!"

เฉินโม่ยิ้มและกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า "ไม่มีอะไร ฉันเพิ่งเรียนรู้สมรรถภาพทางกายมานิดหน่อยเท่านั้น เอาล่ะ เรื่องที่นี่ได้รับการแก้ไขแล้ว ฉันขอตัวก่อนนะ"

จ้าวกางรู้ว่าเฉินโม่ยุ่ง จึงไม่ได้รั้งเขาเอาไว้ แต่เขายังมีบางอย่างที่จะบอกเฉินโม่

"เฉินโม่ รอสักครู่ พรุ่งนี้เป็นงานฉลองประจำปีของโรงเรียนตี้ยีแห่งอู่โจ นายต้องมาร่วมงานให้ได้น่ะ มันมีแค่ปีละครั้งเท่านั้น ถ้าไม่มามันจะน่าเสียดาย ฉันกับเพื่อน ๆ รอนายอยู่นะ"

เฉินโม่ตกตะลึงครู่หนึ่ง เขายังมีความทรงจำบางอย่างเกี่ยวกับงานฉลองประจำปีของโรงเรียนความทรงจำลึกที่สุดน่าจะเป็นมู่หรงยานเอ๋อร์ที่รำระบำโบราณในชุดย้อนยุค จนกลบรัศมีของดาวโรงเรียนคนอื่น ๆ และกลายเป็นเทพธิดาในดวงใจของหนุ่ม ๆ ทุกคนในโรงเรียนตี้ยีแห่งอู่โจ

ดูเหมือนมีผู้ชายคนหนึ่งเล่นกีตาร์ ก็เป็นบุคคลที่มีอิทธิพลของโรงเรียนด้วยเช่นกัน เขาได้รับเลือกเป็นเดือนโรงเรียน และเป็นเทพบุตรในใจของหญิงสาวมากมาย

ดูเหมือนว่าผู้ชายที่เล่นกีตาร์จะเป็นสมาชิกทีมของห้องห้าเมื่อสักครู่ ไม่น่าแปลกใจเลยที่เฉินโม่รู้สึกคุ้นตา

หลังงานประจำปีของโรงเรียนแล้ว ผู้ชายคนนั้นมีข่าวซุบซิบกับมู่หรงยานเอ๋อร์ แต่สุดท้ายได้รับการพิสูจน์ว่าเป็นเพียงข่าวลือเท่านั้น และทุกอย่างไม่เป็นความจริง

เมื่อนึกถึงการระบำที่น่าทึ่งของมู่หรงยานเอ๋อร์ที่บันทึกไว้ในบันทึกประวัติศาสตร์ของโรงเรียนตี้ยีแห่งอู่โจแล้ว ทำให้เฉินโม่รู้สึกหวั่นไหว

เมื่อมองท่าทางที่คาดหวังของจ้าวกางและคนอื่น ๆ แล้ว เฉินโม่พยักหน้าตกลง "โอเค พรุ่งนี้ฉันจะมาอย่างแน่นอน"

"เยี่ยมมาก! มีนายอยู่ ทำให้พวกเรามีที่พึ่งพาอาศัย"

จ้าวกางและคนอื่น ๆ รู้สึกมีความสุขมาก