บทที่ 404

เฉินซงจื่อหัวเราะเยาะ มือหนึ่งจับแท่งเหล็กที่ประตูไว้ ออกแรงเล็กน้อย แล้วเหล็กแท่งนั้นก็ถูกหักทิ้งอย่างกับเส้นบะหมี่

ชายวัยกลางคนสีหน้าตกใจหวาดกลัว เขาเป็นแค่พ่อบ้านที่ว่านฉางหรูจ้างทิ้งไว้ให้คอยจัดการทำความสะอาดที่คฤหาสน์แห่งนี้เท่านั้น ไม่เคยได้เห็นฝีมือพลังเช่นนี้มาก่อน!

"นี่ยังเป็นคนอยู่มั้ยเนี่ย?" ชายวัยกลางคนแอบตกตะลึง ไม่กล้าที่จะอยู่ต่ออีก ตกใจกลัวจนรีบร้อนหนีลงจากเขา แล้วไปคิดหาวิธีติดต่อว่านฉางหรู

เฉินโม่เดินเข้าในห้องโถง สำรวจมองดูรอบด้าน

คฤหาสน์หลังนี้ตกแต่งได้สไตล์มาก แม้แต่มุมกำแพงที่ไม่สะดุดตายังผ่านการออกแบบมาอย่างสมบูรณ์

"สมแล้วที่เป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของฮ่านหยาง เพียงแค่คฤหาสน์ว่างเปล่าหลังหนึ่ง ยังตกแต่งได้หรูหราเช่นนี้"

"เฉินซงจื่อ นายไปเรียกรวมตัวพวกฉู่เหวินสงเจี่ยจิ้งอาน บอกให้พวกเขามาหาฉันที่นี่!" เฉินโม่นั่งลงที่ตำแหน่งหลักในห้องโถง แล้วพูดนิ่งๆ

"ครับ!"

เฉินซงจื่อตอบรับแล้วจากไป

เฉินโม่มองไปที่เอียนชิงเฉิงและซังซังที่เอาแต่หันมองซ้ายมองขวา พูดว่า "พวกเธอสองคนไปเลือกห้องนอนคนละห้อง ต่อไปพวกเราจะพักอาศัยกันที่นี่"

เอียนชิงเฉิงโค้งคำนับ "ค่ะ"

จากนั้นก็พาตัวซังซังไปเลือกห้องนอน

เฉินโม่เดินไปที่ชั้นบนสุดของคฤหาสน์ ชั้นบนสุดมีดาดฟ้า เหมือนว่าตั้งใจออกแบบไว้แต่แรก ยืนอยู่บนดาดฟ้า ด้านล่างก็คือทะเลสาบกลับคืนรังมีระลอกคลื่นจากการพัดผ่านของลม

มองขึ้นด้านบน คือท้องฟ้าสดใส กว้างไกลสุดลูกหูลูกตา

สมแล้วที่เป็นคฤหาสน์ระดับต้น เพียงแค่วิวทะเล สถานที่บรรยากาศดีแค่นี้ ก็เพียงพอที่หรูหรามากกว่าคฤหาสน์ตีนดอยพวกนั้นมากมายแล้ว

เฉินโม่สูดหายใจเข้าลึกๆ พลังชี่ทิพย์ที่นี่มีเยอะกว่าในเมืองมาก อาจจะเป็นเพราะทะเลสาบกลับคืนรังมีอายุยืนยาว แล้วได้มีพลังชี่ทิพย์รวบรวมไว้ไม่น้อย ถึงได้ทำให้พลังชี่ทิพย์ที่นี่มากกว่าในเมืองเยอะมาก