บทที่ 420

เฉินโม่โทรหาเฉินซงจื่อภายใต้สายตางุนงงของหลี่ซู่เฟิน เฉินซงจื่อที่มารออยู่ในเมืองฮ่านหยางสักพักแล้ว ก็รีบเดินทางมาจากโรงแรม

มองดูน้ำดื่มที่เฉินซงจื่อนำมา หลี่ซู่เฟินถามเฉินโม่อย่างไม่เข้าใจว่า "นี่มันก็แค่น้ำดื่มธรรมดาไม่ใช่หรอ? ลูกคงไม่ได้คิดที่จะลดทอนวัตถุดิบหรอกใช่มั้ย!"

เฉินโม่ยิ้มขมขื่น "แม่ครับ ในสายตาแม่ผมเป็นนักธุรกิจใจดำอย่างนั้นหรอครับ? แม่วางใจได้ ในนี้ไม่ใช่น้ำดื่มธรรมดา แต่เป็นน้ำพลังชี่ทิพย์ เป็นน้ำที่เหมือนกับน้ำครั้งก่อนที่ผมใช้ยาละลายเข้าไป"

หลี่ซู่เฟินลุกขึ้นเดินเข้าไปสำรวจดู แล้วมองเฉินโม่อย่างสงสัย "จริงหรอ?"

เฉินโม่พยักหน้า "จริงครับ ไม่เชื่อแม่ลองชิมดูสิ"

เฉินซงจื่อรีบหยิบเอาแก้วบนโต๊ะทำงานมาเทน้ำให้กับหลี่ซู่เฟินครึ่งแก้ว แล้วยื่นให้กับหลี่ซู่เฟินด้วยความเคารพ

หลี่ซู่เฟินมองดูเฉินโม่ แล้วก็ดื่มน้ำ รู้สึกว่าน้ำนั้นดื่มเข้าไปแล้วละลายในปากเลย เมื่อดื่มหมดแล้วก็รู้สึกว่าร่างกายผ่อนคลายสบายตัว รู้สึกสดชื่น และเห็นได้ชัดว่าร่างกายคล่องแคล่วมากขึ้น

"มหัศจรรย์มากขนาดนี้เลยหรอ!" หลี่ซู่เฟินรู้สึกตกใจเล็กน้อย

เฉินโม่พูดว่า "น้ำถังนี้ สามารถเจือจางกับน้ำได้ประมาณสิบตัน ครั้งนี้ผมเอามาประมาณสิบกว่าถัง แม่สั่งให้คนแจกจ่ายกันลงไปก่อน น่าจะสามารถพอใช้ได้อีกหลายวันครับ"

หลี่ซู่เฟินยังรู้สึกกังวลอยู่บ้างเล็กน้อย "แล้วอนาคตละ? ลูกสามารถจัดหาน้ำพลังชี่ทิพย์มาให้ได้ตลอดหรือเปล่า?"

เฉินโม่พูดด้วยรอยยิ้มอย่างคาดเดาไม่ได้ "สบายใจเถอะครับ ต่อไปก็ไม่จำเป็นต้องใช้แล้ว เพียงแค่กำจัดนักกลั่นยาที่ตระกูลว่านเชิญมาทิ้งไปซะ ต่อไปก็จะกลายเป็นแค่การแข่งขันทางธุรกิจธรรมดาเท่านั้นแล้ว"

หลี่ซู่เฟินกระจ่างแจ้ง "แม่เข้าใจล่ะ อย่างนั้นแม่ก็จะใช้โอกาสนี้เปิดสาขาหอเซียงหม่านไปทั่วทั้งประเทศอย่างรวดเร็ว รอตระกูลว่านตั้งสติตอบสนองได้แล้ว ก็เป็นเวลาที่ผลลัพธ์มั่นคงแล้ว"

เฉินโม่พยักหน้า "ได้ครับ"

เมืองฮ่านหยาง ถนนสามัคคี สาขาร้านหอเซียงหม่านแห่งหนึ่ง

ผู้อาวุโสท่านหนึ่งที่มีใบหน้าเมตตาอ่อนโยน ผมหงอกขาว สวมใส่เสื้อผ้าฝึกบู๊สีเทา ยืนมองดูป้ายร้านหอเซียงหม่าน ภายใต้การพยุงของเด็กสาวผมสั้นโฉมงามคนหนึ่ง

"หอเซียงหม่าน น่าจะเป็นที่นี่แหละ" ผู้อาวุโสเสียงดัง ทำให้ดูแข็งแรง