บทที่ 423

ในสโมสรสุดหรูในเครือของว่านซื่อกรุ๊ป ภายในห้องเหมาที่เก็บเสียง กำลังดำเนินงานสังสรรค์โต๊ะหนึ่งกันอยู่

ว่านฉางหรูหันหน้าไปทางชายวัยกลางคน คนที่อายุห้าสิบกว่าปี สวมชุดสูททั้งตัว จัดแต่งผมเป็นมันวาว รูปร่างอ้วนท้วนคนหนึ่ง แล้วยกแก้วขึ้นหัวเราะแล้วพูดว่า "พี่ซุน ผมขอคารวะคุณหนึ่งแก้ว! ครั้งนี้คุณช่วยงานใหญ่ผมไว้!"

พี่ซุนคือเรียกซุนเฟยเยว่ ซึ่งเป็นรองหัวหน้าสำนักงานคณะกรรมการอาหารและยาแห่งฮ่านหยาง มีอำนาจสูงมากมายนัก ได้สมรู้ร่วมคิดกับว่านฉางหรูมานานแล้ว คราวนี้ว่านฉางหรูได้ผลประโยชน์มหาศาล ซุนเฟยเยว่ก็พยายามเท่าที่จะสามารถทำได้ เพื่อช่วยว่านฉางหรูทำให้เหม่ยหวา กรุ๊ปพ่ายแพ้

แผนการณ์ที่มุ่งไปยังหอเซียงหม่านในครั้งนี้ ทั้งหมดเป็นการวางแผนของเขา ต้องบอกว่าในด้านการใช้เล่ห์เหลี่ยมเพทุบาย ซุนเฟยเยว่คนนี้ก็นับว่าเฉลียวฉลาดมากยิ่ง

ซุนเฟยเยว่ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ดวงตาของเขาหรี่ลงเป็นเส้น "น้องว่านไม่ต้องเกรงใจ หลี่ซู่เฟินของเหม่ยหวากรุ๊ปนั้นเป็นคนหัวสูงแต่ไหนแต่ไรมา ผมไม่ชอบขี้หน้าเธอมานานแล้ว ครั้งนี้ผมจะสอนบทเรียนเธอสักหน่อย ให้เธอหลาบจำซะบ้าง"

แม้ว่ามู่เจิ้งเฟิงและหนานกงหลงจะไม่ชอบเจ้าหน้าที่ทางการอะไรนัก แต่ต้องยอมรับว่า แผนการร้ายนี้พวกเขาไม่สามารถคิดออกมาได้อย่างแน่นอน

"แผนการร้ายแก้ปัญหาที่ต้นตอไม่ได้นี้ ฉลาดหลักแหลมจริงๆนะ!"มู่เจิ้งเฟิงถอนหายใจแล้วกล่าว

หนานกงหลงก็กลอกตา มองไปที่ชายอ้วนพีที่ไม่ธรรมดาตรงหน้าอย่างประหลาดใจ เขาไม่ชอบเจ้าหน้าที่ทางการ แต่ว่าตราบใดที่สามารถโจมตีเฉินโม่ได้ ก็จะถือว่าเป็นเพื่อนของเขา

ซุนเฟยเยว่รู้ว่ามู่เจิ้งเฟิงและหนานกงหลงมีฐานะที่ไม่ธรรมดา สามารถได้รับคำชมจากมู่เจิ้งเฟิง เขารู้สึกมีความสุขนัก

"ทั้งหมดเป็นกลอุบายเล็กๆน้อยๆทั่วไปเท่านั้นเอง ต่อหน้าไต้ซือทั้งสองคน ไม่ควรค่าที่จะกล่าวๆ!" ซุนเฟยเยว่โบกมือครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยหน้าตาถ่อมตน แต่ว่าบนใบหน้ากลับเต็มไปด้วยท่าทีภาคภูมิใจ

อีกสามคนอดไม่ได้ที่จะด่าทออยู่ในใจ: "จอมปลอม!"

"มา ผมขอคารวะพี่ซุนอีกแก้ว!" ว่านฉางหรูกล่าว