บทที่ 425

ที่ห้องโถงสำนักงาน ชั้นหนึ่ง หลี่ซู่เฟินและพรรคพวกนั่งรอเงียบๆอยู่ที่บริเวณนั่งรอ

ชายหนุ่มที่ไปรายงานก่อนหน้าคนนั้นเดินเข้ามาด้วยใบหน้ารู้สึกผิดแล้วกล่าวว่า "ขออภัยด้วยประธานหลี่ คุณซุนกำลังรับแขกอยู่ ขอคุณโปรดรอสักครู่ครับ"

"ไม่เป็นไร งั้นฉันจะรอสักครู่ ลำบากคุณแล้ว!" หลี่ซู่เฟินกล่าวด้วยความสุภาพ

ชายหนุ่มคนนั้นกล่าวด้วยความสุภาพ แล้วหันหลังจากไป

เวินฉิงพูดเสียงเบาว่า "ท่านประธานคะ คุณซุนคนนี้ต้องการที่จะแสดงอำนาจต่อเราก่อนสินะ!"

หลี่ซู่เฟินแววตาสงบนิ่ง แล้วพูดเรียบเฉยว่า "อย่าได้ใจร้อน หลังจากผ่านไปครึ่งชั่วโมง ถ้าหากเขายังไม่ออกมา งั้นพวกเราก็ไปที่ห้องทำงานของเขาเลยโดยตรง"

ในห้องทำงานของซุนเฟยเยว่ ทั้งสี่คนคุยกันอย่างมีความสุขไร้ที่เปรียบ ดูเหมือนรู้ว่าหลี่ซู่เฟินในเวลานี้กำลังถูกทิ้งไว้ด้านนอก ทั้งสี่คนแอบรู้สึกถึงความเหนือกว่าอย่างหนึ่ง

ในบริเวณนั่งรอ เวินฉิงมองดูเวลาแล้วพูดอย่างเย็นชาว่า "ท่านประธาน ผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้วค่ะ"

หลี่ซู่เฟินลุกยืนขึ้นช้าๆ ใบหน้าฉายแววแน่วแน่ "ตามฉันมา!"

ลุกยืนขึ้น แล้วเดินไปที่ห้องทำงานของซุนเฟยเยว่

เฉินโม่เดินตามอยู่ด้านหลังด้วยสีหน้าเรียบเฉย ทว่าในใจแอบชื่นชมว่า "แม่สามารถยืนหยัดเหม่ยหวา กรุ๊ปที่ใหญ่โตได้โดยลำพัง มีความกล้าหาญอยู่จริงๆ"

ในห้องทำงานว่านฉางหรูกำลังยิ้มแล้วถามว่า "ผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้ว พี่ซุนวางแผนที่จะพบเธอเมื่อไหร่?"

ซุนเฟยเยว่พูดด้วยหน้าตาเฉยเมยว่า "ไม่ต้องรีบร้อน ให้เธอรออีกหน่อย"

"คุณซุนท่าทีหยิ่งผยองมากนัก คุณวางแผนว่าจะให้ฉันรอจนถึงเมื่อไหร่?" นอกประตู หลี่ซู่เฟินที่ได้ยินการสนทนาระหว่างทั้งสองคนโดยบังเอิญ นำคนมายืนอยู่ตรงหน้าประตูห้องทำงานและมองที่ซุนเฟยเยว่ด้วยความเยือกเย็น