บทที่ 44 เหอหงปินร้องไห้แล้ว(2)

ก็เปรียบเทียบกับการแข่งขันของผู้เล่นระดับทองแดงสองคนในเกมROV คุณไม่หลับไม่นอนทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้แรงค์ซิลเวอร์ แรงค์โกลด์ แต่เมื่อหันหลังกลับมามอง คนเขาอยู่แรงค์ไดมอนด์ แรงค์คอนคิวเลอร์ตั้งนานแล้ว

รอจนเข้าใจชัดเจนแล้วถึงได้พบว่า ที่แท้คนเขาเป็นบัญชีผู้เล่นหน้าใหม่ที่เล่นRovไต่แรงค์กลอเรียสมีดาว100ดวง เป็นคนที่อยู่โลกคนละใบกับคุณด้วยซ้ำ

ในสายโทรศัพท์ สารวัตรหลิวกำลังตะคอก : "สมองแกโดนลาถีบไปซะละ?ผู้บังคับบัญชา สภ.หานจะโทรศัพท์มาหาฉันโดยตรงเหรอ?ฉันคู่ควรเหรอ?คนเขาโทรไปถึงผู้กำกับการ สน.หลี่ก่อน ผู้กำกับการ สน.หลี่โทรหาฉันทันที และให้ฉันจัดการไปตามสมควร!"

"กูเป็นสารวัตรมาหลายปีขนาดนี้ ไม่เคยโดนท่านผู้กำกับการพูดคำพูดที่โหดเหี้ยมแบบนี้มาก่อน เป็นปัญหาที่มึงก่อมาให้กูทั้งนั้น กูจะบอกมึงให้นะเหอหงปิน ถ้าหากแกไม่สามารถทำให้คนตระกูลจินพึงพอใจได้ มึงก็ไม่ต้องกลับมาเจอกูแล้ว!"

พูดจบ เสียงดังปัง สารวัตรหลิวโยนโทรศัพท์เลย

เหอหงปินอยากจะร้องไห้แต่ไม่มีน้ำตาออกมา เริ่มแรกได้ยินสารวัตรหลิวบอกว่าตระกูลจิน เขาก็ยังไม่เข้าใจว่าตระกูลจินไหนกันแน่ แต่ว่าที่อู่โจว คนที่โทรศัพท์ไปหาผู้บังคับบัญชา สภ.หานได้ เรียกท่านว่าอา ทั้งอู่โจว มีเพียงแค่ตระกูลจินเดียว ตระกูลของจอมพลจินจินโจงรุ่น!

ไม่ ไม่ควรพูดว่าตระกูลจินแห่งอู่โจว เจาะจงหน่อยน่าจะเป็นตระกูลจินแห่งมณฑลฮ่านหยาง!

คุณท่านจินคนนั้น แม้ว่าเป็นนายกเทศมนตรีอู่โจวเจอเข้า ก็ต้องเรียกคุณท่านจินด้วยความเคารพ!

เหอหงปินหันหน้าไปมองจินเพ่ยอวิ๋นที่สีหน้าไม่แยแส ในเวลานี้ทำให้รู้สึกอึดอัดไม่รู้ว่าควรจะทำอย่างไรดี สีหน้าสดใสขั้นสุด : "คุณ คุณหนูจิน ผมมีตาหามีแววไม่ ยังหวังว่า ผู้ใหญ่อย่างท่านจะไม่ถือสาผู้น้อย ให้อภัยผมนะ!"

พูดประโยคนี้จบ คนๆนี้เป็นผบ.หมู่ที่ตีเนียนมาแปดปีแล้ว คิดไม่ถึงว่าจะร้องโฮขึ้นมา

ตระกูลจิน เขาไม่สามารถลล่วงเกินได้!

จางหู่มองเหอหงปินที่จู่ๆก็ร้องไห้เสียงดัง สีหน้าตกตะลึง มองไปที่ใบหน้าของจินเพ่ยอวิ๋นอีก เผยความน่ากลัวสุดขีด แม้ว่าเป็นช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานที่เผชิญหน้ากับเฉินโม่ เขาก็ไม่รู้สึกหวาดกลัวเช่นนี้มาก่อน

เฉินโม่อย่างมากก็ชกต่อยเก่ง แต่จางหู่เชื่อว่ายังมีคนที่ต่อยเก่งกว่าเขาอีก อีกอย่างยุคสมัยอาวุธความร้อน มีปืน มีเครื่องบิน ปืนใหญ่ อำนาจทางทหารส่วนบุคคลไม่คู่ควรที่จะเอ่ยถึง