บทที่ 444

ฉู่เหวินสงพยักหน้า "เฉินไต้ซือคิดรอบคอบมาก!แต่ว่า....."

ฉู่เหวินสงก็ยังจ้องมองน้ำชี่ทิพย์บนโต๊ะขวดนั้นอย่างน่าสงสาร เหมือนกับเด็กที่เห็นของเล่น ไม่เหลือมาดของเจ้าสัวใหญ่แห่งอู่โจวเลย!

เฉินโม่เหมือนจะทนไม่ได้ เลยจ้องมองฉู่เหวินสง "วางใจเถอะ ในเมื่อผมมาหาคุณแล้ว ก็จะให้อะไรคุณอยู่แล้ว"

"น้ำชี่ทิพย์ขายไม่ได้ แต่สามารถเจือจางได้ น้ำชี่ทิพย์ที่เอาน้ำดื่มมาเจือจาง ถึงแม้สรรพคุณจะไม่ได้มากแล้ว แต่ถ้ากินเป็นเวลานานๆ ก็สามารถรักษาทุกโรคได้เหมือนกัน มีสรรพคุณยืดอายุได้เหมือนกัน"

"และน้ำชี่ทิพย์ที่ถูกเจือจางแล้วนั้น สามารถเอามาขายเป็นปกติได้!"

ฉู่เหวินสงก็ตาโต แล้วก็เข้าใจจุดประสงค์ของเฉินโม่ทันที พูดอย่างดีใจว่า "ดังนั้นที่ไต้ซือเปะรำมาหาผม ก็เพราะอยากจะให้ช่วยขายน้ำชี่ทิพย์ที่ถูกเจือจางนี้ใช่ไหมครับ?"

เฉินโม่พยักหน้า "ถูกต้อง"

"ผมเตรียมจะเปิดบริษัทแห่งหนึ่ง จะให้คุณมาควบคุมดูแล งานขายน้ำชี่ทิพย์พวกนี้ กำไรที่ได้ทั้งหมด คุณจะได้สองส่วน"

"สองส่วนหรือครับ!" ฉู่เหวินสงดีใจขึ้นมาทันที ถ้าน้ำชี่ทิพย์แบบนี้ได้เผยโฉมหน้าขึ้นบนโลก คงจะไม่เพียงพอต่อกำลังซื้อแน่นอน กำไรสองส่วนคงจะต้องมากกว่าทรัพย์สมบัติทั้งตระกูลของเขาเสียอีก

เดิมทีเขาคิดว่าที่เฉินโม่มาหาเขา คงจะต้องให้เขาช่วยเหลือฟรีๆ แน่ๆ คิดไม่ถึงว่าเฉินโม่จะใจกว้างแบบนี้ ให้กำไรเขาตั้งสองส่วน

ที่สำคัญก็คือ ในเมื่อเขามีหน้าที่ควบคุมการขายน้ำชี่ทิพย์ ต่อไปจะขาดน้ำชี่ทิพย์นี้หรอกหรือ? ต่อให้เอาน้ำชี่ทิพย์ที่คนอื่นหาซื้อกันไม่ได้นี้มาโกรกชักโครกก็ยังได้

ฉู่เหวินสงดีใจมาก แต่ในใจก็ยังคงมีความสงสัย

มองดูเฉินโม่ ก็พบว่าเฉินโม่อารมณ์ค่อนข้างดี ฉู่เหวินสงก็เลยถามอย่างระวังว่า "เฉินไต้ซือครับ ผมขอถามหน่อยนะครับ คุณก็ไม่ค่อยสนใจพวกเงินทองของทางโลก ทำไมถึงยังจะต้องมาขายน้ำชี่ทิพย์นี้ด้วยล่ะครับ?"

เฉินโม่เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย สายตาจ้องเหม่อออกไป เสียงพูดลอยๆ "เพื่อทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับคนคนหนึ่ง"