บทที่ 458

แต่ว่ามู่หรงยานเอ๋อร์ไม่ได้อยู่ที่นี่ คนอื่นๆ ของตระกูลมู่หรงอานเข่อเยว่ไม่รู้จักเลย ได้แต่มองดูเฉินโม่อย่างทำอะไรไม่ได้ ในใจก็แอบคิดว่า "เฮ้อ เรื่องมาถึงขั้นนี้ ก็ขอให้นายโชคดีแล้วกัน อวดดีมากไปก็ต้องชดใช้บ้าง!"

เฉินโม่มองชายแก่ร่างผอม ใบหน้าก็ไม่อยากจะทนแล้ว เตรียมจะตบไอ้คนนี้ให้ตายด้วยฝ่ามือเดียว เพื่อให้โจวเทียนวั่งรู้ถึงฤทธิ์ของเขา และให้โจวเทียนวั่งไสหัวออกไป

แต่เฉินโม่เห็นคนกำลังเดินมาทางนี้ คงจะเห็นการเคลื่อนตรงจุดนี้ ก็เลยได้แต่ต้องเก็บพลังอาฆาตนั้นกลับไป

"เกิดเรื่องอะไรขึ้น?"

คนที่เข้ามา ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็คือนายท่านของตระกูลมู่หรง พ่อของมู่หรงยานเอ๋อร์ มู่หรงเค่อในตำนานเจียงเป่ยมีกู้เฟิง เจียงหนานมีมู่หรง

พอเห็นมู่หรงเค่อเข้ามา ทุกคนก็ทำความเคารพ "สวัสดีครับคุณมู่หรง!"

หยู่เหวินเฉิงกับหยู่เหวินฟางเฟยก็รีบทำความเคารพ "สวัสดีครับ/ค่ะคุณอามู่หรง!"

พอมู่หรงเค่อเข้ามา พวกผู้ใหญ่ที่กำลังคุยกัน ก็ตามเข้ามาด้วย ทางฝั่งเฉินโม่ก็ยิ่งครึกครื้น

"อืม หยูเวินหวาพ่อของพวกเธอสบายดีไหมล่ะ? ครั้งนี้ไม่ได้มาด้วยหรือ?" มู่หรงเค่อยิ้มถาม

"พ่อผมร่างกายไม่ค่อยดีครับ ดังนั้นพวกเราสองคนก็เลยเข้ามาอวยพรให้กับน้องยานเอ๋อร์เองครับ!" หยู่เหวินเฉิงตอบกลับไปอย่างมีมารยาท

"อ๋อ" มู่หรงเค่อพยักหน้าเบาๆ จากนั้นก็มองไปยังโจวเทียนวั่ง

"มีเรื่องอะไรถึงต้องลงไม้ลงมือกันขนาดนี้?" มู่หรงเค่อยิ้มถามเบาๆ แต่สายตามีความไม่พอใจ อย่างไรเสียวันนี้ก็เป็นงานวันเกิดครบ18ปีของยานเอ๋อร์ ถ้ามีใครมาต่อสู้กันในงาน ก็เท่ากับไม่ไว้หน้าตระกูลมู่หรง ต่อให้เป็นโจวเทียนวั่งก็ไม่ได้เหมือนกัน