บทที่ 473

มู่หรงเค่อสีหน้าดูถูก หัวเราะออกมา "เศษซากสมาคมซานเหอ แกหลบซ่อนมาสิบกว่าปี ก็เพื่อรอวันนี้ไม่ใช่งั้นหรอ?"

ให้ฉันดูสิว่าแกมีความสามารถอะไร ถึงได้กล้าพูดจาอวดดีเช่นนี้!"

มู่หรงเค่อหันหน้าไปพูดเสียงดังว่า "ลุงสุ่ยครับ จับมันไว้!"

"ครับ!" ลุงสวยพยักหน้า มองไปทางเหรินเทียนหยู่ สีหน้าจริงจัง "นายหลบซ่อนมาสิบกว่าปี จนกระทั่งวันนี้ถึงได้ออกมา ต้องมีการเตรียมความพร้อมมาแน่นอน แสดงออกมาสิ ให้ฉันได้ดูความสามารถของนาย!"

คุณชิวมองเหรินเทียนหยู่ด้วยสีหน้าชั่วร้าย คิดวิเคราะห์ในใจว่า "เจ้าหนุ่มคนนี้อายุไม่มาก ถึงแม้หลายสิบปีมานี้มันจะพบการผจญภัยอะไรมา แล้วจะแข็งแกร่งได้มากขนาดไหนเชียว? ในเมื่อจะสร้างบุญคุณ ก็ทำให้จนถึงที่สุด"

คุณชิวหันหน้าไปมองลุงสุ่ย แล้วยิ้มแย้ม "เรื่องเล็กน้อยไม่ต้องให้ลำบากถึงลุงสุ่ยหรอกครับ ให้ผมไปจัดการมันแทนคุณเองครับ!"

พูดจบ ไม่รอให้ลุงสุ่ยเอ่ยปากตอบรับ คุณชิวก็พุ่งเข้าไปด้านหน้าสองก้าว มองเหรินเทียนหยู่ แววตาดูถูก "ไอ้หนุ่ม ตายซะเถอะ!"

"ฝ่ามืออรหันต์!"

คุณชิวคิดแต่อยากจะสร้างบุญคุณต่อตระกูลมู่หรง แล้วยังอยากได้หน้าในกลุ่มพวกคนมีชื่อเสียงในเขตเจียงหนานพวกนี้ ดังนั้นกระบวนท่าแรกก็นำเอาวิชาขั้นเทพของตัวเองออกมาใช้ คิดอยากจะกำจัดศัตรูในกระบวนท่าเดียว ให้ทั่วทั้งงานตกตะลึง!

คุณชิวเป็นศิษย์จากสำนักฝึกบู๊ที่ซ่อนตัวจากโลก แต่เนื่องจากนิสัยไม่ดี จึงถูกกำจัดพลังบำเพ็ญ และไล่ออกจากสำนัก แต่เขาก็เป็นอัจฉริยะ คิดหาหนทางอื่น กลับเข้าสู่การฝึกบู๊ใหม่ และฝึกบำเพ็ญจนถึงระดับแดนในชั้นสมบูรณ์

ฝ่ามืออรหันต์เป็นวิชาเอกลักษณ์ของสำนักซ่อนจากโลกแห่งนั้น พลังอำนาจแกร่งกล้า

ร่างกายของคุณชิวเหมือนดั่งผีวิญญาณ สองมือวาดกลางอากาศ จะเป็นรูปกลมก็ไม่กลม พลังชี่แท้ที่แข็งแกร่งรวมตัวกันอยู่ที่ฝ่ามือของเขา รอบข้างมีหมอกสีเทาปรากฏขึ้น

ฝ่ามืออรหันต์ฝึกฝนจนถึงระดับชั้นสมบูรณ์

"ไอ้หนุ่ม ตายซะ!"

ร่างกายของคุณชิวปรากฏตัวที่ด้านหลังของเหรินเทียนหยู่ เพียงฝ่ามือเดียวประทับจนทำให้หมอกสีเทารอบด้านเป็นรอยฝ่ามือ และเกิดเสียงที่กระทบกับอากาศดังขึ้น