บทที่ 502

"เฉินไต้ซือ เขาเป็นเฉินไต้ซือจริง ๆ! มิน่าหลังจากที่เขาได้ยินสถานะของผมแล้ว แต่สีหน้ายังคงราบเรียบ มิน่าตั้งแต่ต้นจนจบเขายังคงแสดงท่าทางที่ไม่เห็นใครอยู่ในสายตา ที่แท้เขาคือเฉินไต้ซือ!"

"ฉู่เหวินสงผู้ทรงอิทธิพลจากอู่โจว คุณท่านเซวียจากหนานหลิง ฉินเยว่ซานจากอานหลิน แล้วยังมีผู้ทรงอิทธิพลที่มีชื่อเสียงมากมายจากทั่วทิศ แม้กระทั่งอาเขยผม ท่านสามจากตระกูลจิน อยู่ต่อหน้าเขาแล้วยังแสดงความอ่อนน้อมถ่อมตน เดิมทีผมคิดว่าเฉินไต้ซืออาจจะเป็นนักต้มตุ๋นชั้นสูงในยุทธภพ แต่ดูเหมือนว่าผมคิดผิด และผิดอย่างมหันต์!"

"คนคนเดียวที่สามารถครอบงำจนผู้ทรงอิทธิพลทั่วฮ่านหยางยอมก้มหัวได้ แม้แต่ท่านสามแห่งตระกูลจินที่ชื่อดังในฮ่านหยางก็อ่อนน้อมถ่อมตนต่อเขา เขายืนบนจุดสูงสุดของฮ่านหยาง นี่ถึงจะเป็นเฉินไต้ซืออย่างแท้จริง มันน่าขำที่เมื่อสักครู่ผมยังคงหัวเราะเยาะว่าเขาเป็นคนบ้านนอกที่มาจากอำเภอเล็ก ๆ! ฮ่า ๆ น่าขำจริง ๆ!"

"ได้ยินว่าเย่เทียนหนิงกลับมาพร้อมความสามารถ กลายเป็นคนที่มีชื่อเสียงในแวดวงคุณชายชั้นนำในมณฑลซีไห่ พลังอำนาจของเขานั้นใกล้เคียงกับคุณชายชั้นนำของยานจิง เป็นความหวังของตระกูลเย่ แต่เมื่อเทียบกับเฉินไต้ซือเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของฮ่านหยางแล้ว ถึงจะมีเย่เทียนหนิงสิบคนก็ไม่สามารถเทียบเขาได้!"

"แต่ผมล่วงเกินเข้าแล้ว ไม่รู้ว่าเขาจะปล่อยผมไปหรือไม่!"

ไม่เพียงแค่กงซุนหลีที่แอบกังวล ลูกเศรษฐีที่ตามเขามาล้วนตกใจจนหน้าขาวซีด พวกเขาขยับฝีเท้าอย่างเงียบ ๆ ตามสัญชาตญาณ เพื่อให้ตนเองอยู่ห่างจากกงซุนหลีมากที่สุด

อานเข่อเยว่มองเฉินโม่ รู้สึกเพียงแค่สายฟ้าฟาดอยู่ในใจ เธอรู้สึกตกตะลึง ตอนนี้มีเสียงเดียวที่หลงเหลืออยู่ในสมอง นั่นคือเสียงหัวเราะเยาะเธออย่างไม่รู้จบว่า "เขาคือเฉินไต้ซือ เขาคือเฉินไต้ซือ เขาคือเฉินไต้ซือ....."

อานเข่อเยว่กัดริมฝีปากและใบหน้าซีดเผือด "เฉินไต้ซือ หือ ๆ เฉินโม่ นายปกปิดได้ลึกมาก! ที่แท้นี่คือที่พึ่งพาอาศัยที่แท้จริงของนาย เฉินไต้ซือคนดังคนใกญ่ของฮ่านหยาง!"

"มิน่านายถึงได้มีท่าทางที่เย่อหยิ่งอยู่เสมอ มิน่าที่นายบอกว่านายอยู่คนละโลกกับพวกเรา มิน่าแม้แต่คุณหนูตระกูลจินก็เคารพนายมากขนาดนั้น ออกหน้าช่วยเหลือนายซ้ำแล้วซ้ำเล่า......ในเมื่อนายเป็นเฉินไต้ซือ ถ้าเช่นนั้นทุกอย่างก็สมเหตุสมผล"