บทที่ 505

ฟางปู้ถงทำสัญญาลักษณ์มือเพื่อเชิญเฉินโม่ และกล่าวว่า "เฉินไต้ซือ เชิญครับ!"

เฉินโม่ก็ไม่ได้เกรงใจแต่อย่างไร เดินขึ้นไปบนเวทีด้วยท่าทางสงบ ฟางปู้ถงเดินตามหลังอย่างใกล้ชิดและยืนอยู่บนเวทีเช่นกัน

เมื่อมองแขกผู้มีเกียรติมากมายที่อยู่ด้านล่างเวที ใบหน้าของเฉินโม่เฉยเมย ส่วนสีหน้าของฟางปู้ถงเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ สถานะของคนมากมายที่อยู่ด้านล่างไม่ได้ด้อยไปกว่าเขา แต่ตอนนี้เขากำลังยืนอยู่บนเวทีและเป็นเจ้าภาพในงานเลี้ยงคราวนี้

ทั้งหมดนี้ล้วนอาศัยเฉินไต้ซือที่อยู่ด้านข้าง ถ้าไม่ใช่เพราะเฉินไต้ซือ เขาคงไม่สามารถจัดงานเลี้ยงเช่นนี้ได้

"ทุกท่าน ผมคิดว่าทุกท่านคงจะทราบว่างานเลี้ยงคราวนี้เฉินไต้ซือเป็นคนเชิญทุกท่านมา และตอนนี้ทุกคนก็รู้สถานะของเฉินไต้ซือแล้ว"

"ถูกต้อง คนที่อยู่ข้างกายผมคือเฉินไต้ซือที่ชื่อเสียงสั่นสะท้านไปทั่วฮ่านหยาง!" ฟางปู้ถงชี้ไปที่เฉินโม่เพื่อแนะนำให้ทุกคนรู้จัก

เสียงปรบมืออบอุ่นดังขึ้น เพราะในฮ่านหยาง ไม่มีใครกล้าให้เกียรติเฉินไต้ซือ

ตอนนี้ ในใจของทุกคนไม่มีข้อสงสัยอีกต่อไปแล้ว ถึงแม้ว่าเฉินโม่จะเป็นเพียงนักเรียนมัธยมปลาย ถึงแม้ว่าอายุเฉินโม่จะน้อยกว่าลูกชายของพวกเขาบางคน แต่เขาก็ยังสามารถยืนบนเวทีและดื่มด่ำกับการเคารพจากผู้ทรงอิทธิพลของฮ่านหยาง และทั่วทั้งฮ่านหยางก็มีเพียงคนเดียวเท่านั้น แม้แต่คุณท่านจินที่ชื่อเสียงสั่นสะท้านไปทั่วฮ่านหยางก็ยังไม่ถึงระดับนี้

ฟางปู้ถงกล่าวด้วยรอยยิ้ม "ต่อไป ขอเชิญเฉินไต้ซือกล่าวอะไรกับพวกเรา!"

แปะ ๆ ๆ ......

เสียงปรบมือที่อบอุ่นดังขึ้นอีกครั้ง และดังเป็นเวลานาน

เฉินโม่กล่าวคำสุภาพสองสามประโยค จากนั้นเดินลงมาจากเวทีอย่างรวดเร็ว แล้วไปคารวะเหล้าทุกโต๊ะโดยมีฟางปู้ถงเดินเป็นเพื่อนอยู่ข้างกาย ราวกับราชาสำรวจตรวจตราประชาชน

แน่นอนว่านี่เป็นเพียงขั้นตอนของงานเลี้ยงเท่านั้น ด้วยสถานะของเฉินโม่แล้ว ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้เลย

และก่อนที่เฉินโม่จะเดินไปถึง คนบางคนที่รอไม่ไหวนั้นได้ยืนขึ้นพร้อมแก้วเหล้าแล้ว และเป็นฝ่ายคารวะเหล้าให้เฉินโม่แทน