บทที่ 507

เฉินโม่มองกงซุนหลีและกล่าวอย่างเย็นชาว่า "ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นแก่หน้าคุณท่านจิน คุณตายไปแล้ว"

"ผมเฉินโม่ เป็นคนที่พูดคำไหนคำนั้น ผมบอกว่าจะหักขาทั้งคู่ของคุณ ไม่มีใครสามารถขวางได้!" เฉินโม่กล่าวจบ ยกมือขวาขึ้นอย่างช้า ๆ แล้วชี้ไปที่กงซุนหลี

พรึบ ๆ!

เสียงดังขึ้น เข่าทั้งคู่ของกงซุนหลีถูกเจาะเป็นรูเล็ก ๆ เลือดไหลออกมาอย่างรวดเร็ว

"โอ๊ย!" กงซุนหลีล้มลงบนพื้น กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกใจและความโกรธ

สีหน้าของผู้ทรงอิทธิพลเต็มไปด้วยความตกใจ นี่คือวิธีการอะไร!

ต่อหน้าผู้คนมากมาย สำหรับกงซุนหลีที่มีตระกูลจินและตระกูลกงซุนสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง เขาบอกว่าจะหักทั้งคู่ของเขาก็หักทันที ไม่สามารถยั่วยุความน่าเกรงขามของเฉินไต้ซือได้!

เหล่าลูกเศรษฐีที่หาเรื่องเฉินโม่ตามกงซุนหลี ตอนนี้พวกเขาต่างก้มศีรษะลงด้วยความหวาดกลัว เพราะกลัวว่าเฉินโม่จะสังเกตเห็นพวกเขา

ความโกรธประกายผ่านดวงตาของจินตัวเหวินแต่มันหายไปอย่างรวดเร็ว และสุดท้ายก็กลายเป็นเสียงถอนหายใจ "ขอบคุณเฉินไต้ซือที่ยั้งมือไว้ไมตรี!"

เหล่าผู้ทรงอิทธิพลแอบถอนหายใจ เฉินไต้ซือไม่ให้เกียรติตระกูลจินและตระกูลกงซุนเลยแม้แต่น้อย และจินตัวเหวินก็ไม่กล้าแม้แต่จะโกรธ

พลังความน่าเกรงขามของเฉินไต้ซือยิ่งใหญ่เสียดฟ้า!

"โต๊ะต่อไป!"

เฉินโม่กล่าวด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ และเดินจากไปอย่างสงบ จินตัวเหวินรีบสั่งให้คนพากงซุนหลีไปโรงพยาบาลทันที

ฟางปู้ถงรีบตามเฉินโม่อย่างรวดเร็ว ความเคารพและความกลัวบนใบหน้าหนาแน่นขึ้นไปอีก

เมื่อเฉินโม่เดินไปถึงโต๊ะของเจิ้งซิ่วลี่ ทุกคนลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว และยิ้มด้วยความประจบ เจิ้งซิ่วลี่ยืนขึ้นด้วยสีหน้าหมองหม่น แต่ไม่กล้ามองเฉินโม่ รู้สึกจิตใจกระสับกระส่ายเป็นอย่างมาก