บทที่ 524

"กรรมตามสนองหรือไม่นั้นผมไม่รู้ แต่สิ่งที่ผมรู้คือคุณจะกลายเป็นนักโทษ! เด็ก ๆ มัดเขาไว้!" กงซุนจั่วเสวียนพ่นลมออกมาอย่างเย็นชา จากนั้นกลุ่มชายหนุ่มที่อยู่ข้างหลังรีบวิ่งไปหาอานซื่อเฉิงทันที

ชายชราแขนเดียวกำหมัดไว้แน่น อยากจะเข้าไปช่วย แต่หลังจากเห็นชายชราที่มองเขาด้วยสายตาดุดัน สุดท้ายเขาทำได้เพียงถอนหายใจ และเลือกอยู่อย่างเงียบ ๆ

"เดี๋ยวก่อน!"

เฉินโม่ที่นั่งอยู่ข้างอานซื่อเฉิง ซึ่งก้มหน้าและไม่พูดอะไรตลอดมา ทันใดนั้นเขาก็ลุกขึ้นอย่างช้า ๆ และกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า "คุณคิดจะจับคุมเขา ถามผมหรือยังว่าผมยินยอมไหม?"

ทุกคนต่างตกตะลึง สายตาทุกคู่มองไปที่เฉินโม่

"เจ้าเด็กคนนี้เป็นใคร? นึกไม่ถึงว่าเขาจะกล้ายุ่งเรื่องของตระกูลกงซุน?"

กงซุนจื่อยิงอุทานออกมาว่า "นึกไม่ถึงว่าจะเป็นแก!"

กงซุนจื่อยิงกล่าวด้วยสีหน้าเยาะเย้ย "เก่งนี่ นึกไม่ถึงว่าแกจะมาถึงที่นี่ แม้แต่สวรรค์ก็ยังช่วยฉัน มาคอยดูกันว่าคราวนี้ฉันจะจัดการแกยังไง!"

"ยิงเอ๋อร์ ลูกรู้จักเขาเหรอ?" กงซุนจั่วเสวียนถามด้วยความสงสัย

"วันนี้เจอกันที่งานตรวจสมบัติ เจ้าเด็กคนนี้กล้าทำให้หนูอับอาย! ถ้าไม่ใช่เพราะกลัวว่างานของคุณพ่อจะล่าช้า หนูจัดการสั่งสอนเขาตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว! นึกไม่ถึงว่าเขาจะมารนหาความตายที่บ้านของพวกเรา พยายามหาแทบตายไม่เจอ พอเลิกหาเลิกสนใจ กลับเจอง่าย ๆ คราวนี้ฉันจะคอยดูว่าแกจะหนีไปไหนได้!"

กงซุนจื่อยิงมองเฉินโม่ด้วยสีหน้าเยาะเย้ย

"ที่แท้เป็นแบบนี้เอง!"

กงซุนจั่วเสวียนยิ้มเยาะเย้ยและมองเฉินโม่ด้วยความเหยียดหยาม และกล่าวว่า "เจ้าหนู ฉันกงซุนจั่วเสวียนจะทำอะไร ต้องได้รับความยินยอมจากแกตั้งแต่เมื่อไหร่? ถ้ารู้จักเอาตัวรอด ก็ไสหัวออกไป มิฉะนั้นฉันจะจับแกด้วย!"

อานซื่อเฉิงมองเฉินโม่และกล่าวด้วยรอยยิ้มปลื้มใจ "น้องชาย ผมรับความหวังดีของคุณแล้ว แต่คุณไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขา ดังนั้นอย่าเสียสละโดยไม่จำเป็น รีบออกไปจากที่นี่เถอะ!"