บทที่ 540

ทั้งสองคนเดินลงบันไดหินและเดินผ่านทางเดินกว้างสองเมตร ภายในทางเดินสะอาดเรียบร้อย และไม่มีร่องรอยว่ากลไกถูกกระตุ้นแต่อย่างไร

ทางเดินยาวมากและลึกลงไปในใต้ดิน เมื่อทั้งสองเดินออกมาจากทางเดิน ก็เห็นพระราชวังใต้ดินขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นตรงหน้า

ข้างหน้าเป็นแม่น้ำสายเล็ก ๆ มีสะพานกว้างและดูเหมือนว่าน้ำจะแห้งไปหลายปีแล้ว ล้อมรอบด้วยกำแพงภูเขาสีดำ เห็นได้ชัดว่าเป็นภูเขาศักลามาชิ

เมื่อเห็นภาพนี้ เฉินโม่ก็เข้าใจสาเหตุที่แม่น้ำใต้ดินหายไป เพราะถูกภูเขาศักลามาชิขวางไว้ คาดว่าแม่น้ำสายเล็กเส้นนั้น เป็นน้ำใต้ดินที่ไหลเข้ามาใน

พระราชวังใต้ดิน ส่วนด้านในมีห้องหินที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติมากมาย มีเพียงบันไดเท่านั้นที่ถูกสร้างขึ้นมา พวกเขาสองเดินไปตามบันได แล้วเดินเข้าไปในห้องหินมากมาย ข้างในมีเครื่องใช้ที่แตกเสียหาย แล้วยังมีโครงไม้ที่ผุพังแล้ว แต่ไม่มีสิ่งของมีค่าอะไร

เฉินโม่รู้สึกได้ถึงชี่ทิพย์จาง ๆ อยู่ในห้องหิน ดูเหมือนว่าเมื่อก่อนน่าจะมีของจำพวกเครื่องรางเก็บไว้ที่นี่ เพียงแต่ถูกโจรปล้นสุสานนำออกไปแล้ว

เมื่อเดินไปข้างหน้าต่อ ไม่นานพวกเขาสองคนก็เดินมาถึงหน้าประตูหินสีเขียวขนาดใหญ่

มีคนสองกลุ่มรออยู่ที่นี่แล้ว

คนกลุ่มที่หนึ่งสวมชุดนักบวชและหัวโล้น อีกกลุ่มหนึ่งเป็นสาวสวยหุ่นเซ็กซี่ โดยมีชายชราสวมชุดซุนจงซานสีดำและบอดี้การ์ดอีกหลายคนอยู่ด้านหลัง

ดูเหมือนว่าทั้งสองกลุ่มกำลังเผชิญหน้ากันอยู่

เมื่อเห็นเฉินโม่กับหยวนชิงซานเข้ามาอย่างกะทันหัน สายตาของคนสองกลุ่มก็มองมาที่พวกเขาพร้อมกัน

"ฮึ่ม นึกไม่ถึงว่าจะยังมีคนพบสถานที่แห่งนี้อีก ดูเหมือนว่าเมืองโบราณจิงเจวี๋ยในตำนานเล่าขานมันก็แค่นั้น ไม่มีอะไรพิเศษ!" หญิงสาวกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชาและหยิ่งผยอง

หยวนชิงซานเตรียมพร้อมรับมือ เห็นได้ชัดว่าชายหัวโล้นสามคนนั้นเป็นยอดฝีมือของนิกายตันตระที่อยู่ในพื้นที่ใกล้เคียง พลังความแข็งแกร่งไม่ธรรมดา ถึงแม้ตอนนี้เขาจะไม่สามารถรับรู้ชี่แท้ของชายชราที่อยู่ข้างหลังหญิงสาวได้ แต่เพียงแค่มองก็รู้ว่าเขาไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน

"เฉินไต้ซือ ดูเหมือนว่าคนเหล่านี้จะรับมือยาก!" หยวนชิงซานเตือนเบา ๆ