บทที่ 565

เมืองฮ่านหยาง ห้องทำงานของท่านประธานเหม่ยหวากรุ๊ป

ขณะนี้เป็นเวลาสามทุ่มแล้ว หลี่ซู่เฟินและเวินฉิงยังยุ่งวุ่นวายอยู่กับผลิตภัณฑ์ของโครงการใหม่อยู่ ภายในห้องทำงานที่ใหญ่โต เหลือเพียงแค่พวกเธอสองคนเท่านั้น

ชายวัยกลางคนอายุสามสิบกว่าปีคนหนึ่ง เดินออกมาจากลิฟต์ แล้วเดินตรงไปทางห้องทำงานของหลี่ซู่เฟิน แต่กลับไม่มีเสียงฝีเท้าดังเลยแม้แต่น้อย

หลี่ซู่เฟินที่ใช้ปากกากำลังวาดอะไรบางอย่างอยู่บนกระดาษ จู่ๆก็เงยหน้าขึ้น มองดูนอกประตู แล้วตะคอกถามว่า "ใคร!"

ประตูห้องที่ถูกล็อกไว้กลับถูกคนอื่นเปิดออก ชายคนนั้นเดินเข้ามา ก้มหน้าเล็กน้อย ทำให้มองใบหน้าไม่ออก

"ท่านประธานหลี่ ผมมาพาคุณไปตาย!"

หลี่ซู่เฟินและเวินฉิงตกตะลึง แต่สีหน้านิ่งเฉย "นายเป็นใคร? หากต้องการเงินก็บอกจำนวนมา ฉันสามารถให้นายได้ ไม่จำเป็นต้องเสี่ยงเช่นนี้!"

ชายคนนั้นยิ้มชั่วร้าย ไม่หยุดฝีเท้า เดินตรงไปทางหลี่ซู่เฟิน "ผมไม่ต้องการเงิน ผมต้องการแค่ชีวิตคุณ!"

ทันใดนั้น ร่างหนึ่งเดินเข้ามาอย่างเงียบเชียบ ขวางไว้ตรงหน้าชายคนนั้น

เมื่อเห็นผู้มาเยือน หลี่ซู่เฟินและเวินฉิงถึงได้สบายใจ

ชายคนนั้นมองดูนักบู๊ที่ลอยอยู่กลางอากาศประมาณสามฟุต แล้วแสดงสีหน้าหวาดกลัว "ปรมาจารย์นักบู๊!"

"ใช่แล้ว แกสามารถไปตายได้แล้วละ!"

เฉินซงจื่อสีหน้าอาฆาต ร่างกายเคลื่อนไหวมายังตรงหน้าของชายคนนั้น แล้วมือหนึ่งก็บีบคอเขาไว้

"ปรมาจารย์ ปรมาจารย์โปรดไว้ชีวิตด้วยครับ!" ชายหนุ่มหายใจติดขัด ร้องขอชีวิตด้วยสีหน้าหวาดกลัว

เฉินซงจื่อน้ำเสียงเย็นชา "บอกมาว่าใครส่งแกมา แล้วฉันจะไว้ชีวิตแก!"

"ผมไม่ทราบครับ คนผู้นั้นบอกแค่ว่าหากทำภารกิจสำเร็จแล้วจะมอบยาวิเศษชั้นดีให้กับผมหนึ่งเม็ด สามารถทำให้ผมได้เข้าสู่แดนแปรภาพ!"

"อย่างนั้นไว้ชีวิตแกแล้วจะมีประโยชน์อะไร?"

กร็อบ เฉินซงจื่อออกแรงบีบ ชายคนนั้นก็ตายคาที่ทันที

เฉินซงจื่อหันหลังโค้งคำนับให้กับหลี่ซู่เฟินแล้วพูดว่า "ขอโทษที่ทำให้ท่านประธานต้องตกใจครับ!"