บทที่ 588

ทุกคนในตระกูลจินละอายใจจนหน้าแดงก่ำ ที่จริงแล้วกงซุนจื่อยิงพูดถูก หากว่าอีกฝ่ายไม่ใช่เฉินไต้ซือ ตระกูลจินไม่มีทางอดทนเช่นนี้

พูดให้ชัดเจนคือ ตระกูลจินกลัวเฉินไต้ซือ

ในที่สุดท่านจินก็เอ่ยปากพูด สีหน้าเคร่งขรึม "เด็กสาวตระกูลกงซุน เธอคิดว่าเฉินไต้ซือฆ่าพ่อของเธอ ทำร้ายพี่ชายของเธอจนขาหัก แล้วตระกูลจินของเราที่เป็นญาติกับตระกูลกงซุน ไม่ช่วยเธอแก้แค้น เธอรู้สึกว่าไร้มนุษยธรรมใช่มั้ย?"

กงซุนจื่อยิงเชิดหน้าขึ้น จ้องตากับท่านจินอย่างไม่ขี้ขลาด แล้วพูดเสียงเย็นชาว่า "หรือว่าไม่ใช่งั้นหรอ?"

ท่านจินยิ้มออกมา "สำหรับตระกูลกงซุนของเธอ ตระกูลจินของฉันคือญาติของตระกูลกงซุน สมควรที่จะช่วยพวกเธอแก้แค้น เรื่องนี้เข้าใจได้"

"แต่เธอรู้มั้ยว่า สำหรับพวกเราแล้ว เฉินไต้ซือมีฐานะเป็นอะไรรู้มั้ย?"

กงซุนจื่อยิงมองท่านจิน ขมวดคิ้วขึ้น เธอไม่รู้จริงๆว่าตระกูลจินมีความเกี่ยวพันอะไรกับเฉินไต้ซือ

จินเจิ้งเหออยู่ด้านข้าง พูดเสียงเข้มว่า "เฉินไต้ซือเป็นผู้มีพระคุณต่อคุณพ่อ และเป็นผู้มีบุญคุณต่อตระกูลจิน ถึงแม้ฉันที่เป็นคนตระกูลจิน หากมีปัญหากับเฉินไต้ซือ คุณพ่อเองก็จะยืนอยู่ฝ่ายเฉินไต้ซืออย่างไม่ลังเลใดๆ!"

"ตระกูลกงซุนเป็นญาติกับตระกูลจิน ดังนั้นเราจึงเตือนตระกูลกงซุนแต่แรกแล้ว แต่เฉินไต้ซือมีพระคุณต่อตระกูลจิน หากว่าตระกูลจินช่วยตระกูลกงซุนของพวกเธอแก้แค้น อย่างนั้นถึงจะเป็นคนเนรคุณอย่างแท้จริง!"

ท่านจินยิ้ม "ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วสินะ!ตระกูลจินไม่ช่วยพวกเธอแก้แค้น ไม่ใช่เพราะกลัวเฉินไต้ซือ แต่เพราะไม่ยินดีจะเป็นคนเนรคุณเช่นนั้น!"

ความโมโหบนใบหน้าของกงซุนจื่อยิงจางลงไปมาก แต่ก็ยังไม่สามารถปล่อยวาง "ในเมื่อตระกูลจินคิดว่าสนิทชิดเชื้อกับเฉินไต้ซือมากกว่า อย่างนั้นก็อย่าหาว่าฉันไม่แก่สัมพันธ์เก่าๆแล้วกัน!"

กงซุนจื่อยิงสีหน้าเคร่งขรึม พูดเสียงเย็นชาว่า "คุณท่านจิน อาจารย์ของฉันอยากจะเชิญคุณไปคฤหาสน์ทะเลสาบกลับคืนรัง ไม่ทราบว่ายินดีให้เกียรติกันหรือไม่คะ?"

ทุกคนในตระกูลจินต่างก็ลุกขึ้นยืน จ้องกงซุนจื่อยิงอย่างโมโห

จินเจิ้งเหอตะคอกว่า "ทำไม ตระกูลกงซุนของเธอคิดอยากจะยึดครองตระกูลจินของฉันด้วยงั้นหรอ?"

กซุนจื่อยิงยิ้มเยาะ "ตระกูลกงซุนของฉันไม่มีความสามารถนั้นหรอกค่ะ ฉันมาในนามตัวแทนของสำนักโยวหลาน แน่นอนว่าท่านจินสามารถปฏิเสธได้ แต่ผลลัพธ์ฉันเองก็ไม่แน่ใจนะคะ"

"เธอกำลังขู่พวกเราหรอ!" จินเจิ้งเหอสีหน้าเย็นชา