บทที่ 607

เมื่อได้ยินเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของจางเฉียง นักเรียนทุกคนต่างรู้สึกอกสั่นขวัญหาย!

สายตาที่มองเฉินโม่มีความหวาดกลัวเพิ่มขึ้นเล็กน้อย

"เฉินโม่เป็นคนบ้า ต่อไปอย่าไปล่วงเกินเขาเด็ดขาด!"

นักเรียนต่างรู้สึกหวาดผวา

เจิ้งซิ่วลี่โกรธจนหน้าขาวซีด เธอคิดว่าเฉินโม่ยอมรับคำท้าแล้ว เขาก็จะปล่อยจางเฉียงไป แต่นึกไม่ถึงว่าเฉินโม่จะไม่ทำตามปกติ แต่กลับโยนจางเฉียงลงไปทันที

การที่ จางเฉียงชอบใส่ร้ายเฉินโม่ลับหลัง ความจริงแล้วเจิ้งซิ่วลี่เป็นคนที่คอยเสี้ยมอยู่ตลอด กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือจางเฉียงเป็นสุนัขรับใช้ของเธอ

เฉินโม่รู้เรื่องพวกนี้ดี เขาจึงตั้งใจโยนจางเฉียงลงไปเพื่อเตือนเจิ้งซิ่วลี่

เจิ้งซิ่วลี่มองเฉินโม่ด้วยความเกลียดชัง และกล่าวอยู่ในใจว่า "นายจองหองไปเถอะ หลังจากประกาศผลการสอบเอ็นทรานซ์แล้ว ฉันจะทำให้นายชดใช้คืนเป็นสิบเท่า สำหรับสิ่งที่นายเคยทำให้ฉันอับอายขายหน้า!"

อานเข่อเยว่มองเฉินโม่ด้วยสายตาเย็นชา และกล่าวอยู่ในใจว่า "เฉินโม่ นายเป็นคนอวดดีเสมอ นายลาไปหนึ่งเทอม แล้วยังกล้าแข่งสอบเอ็นทรานซ์กับเจิ้งซิ่วลี่ที่มีผลการเรียนดีเสมอมา ช่างไม่เจียมตัวจริง ๆ"

"วันที่ประกาศผลการสอบเอ็นทรานซ์ ฉันจะมาด้วยตนเอง เพื่อมาดูว่านายจะอับอายขายหน้าแค่ไหน!"

แววตาของเจิ้งหยวนฮ่าวประกายความตื่นเต้น เขารู้ว่าเฉินโม่คือเฉินไต้ซือ เมื่อก่อนสิ่งที่พึ่งใหญ่ที่สุดของเขาคือฐานะครอบครัว แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าเฉินไต้ซือที่ชื่อเสียงสั่นสะท้านไปทั่วฮ่านหยางแล้ว ฐานะครอบครัวของเขาไม่สามารถถือเป็นอะไรได้

ดังนั้น ตอนนี้สิ่งที่เจิ้งหยวนฮ่าวสามารถแข่งกับเฉินโม่ได้ มีเพียงผลการสอบเอ็นทรานซ์เท่านั้น

ถึงแม้ว่าคนที่ท้าเฉินโม่คือเจิ้งซิ่วลี่ แต่เจิ้งหยวนฮ่าวก็แอบเพิ่มตนเองเข้าไปในการแข่งขันคราวนี้ด้วย เขาแตกต่างจากเจิ้งซิ่วลี่ เพราะเธอต้องการทำให้เฉินโม่อับอายต่อหน้าสาธารณชน แต่เขาแค่ต้องการพิสูจน์ว่าตนเองเก่งกว่าเฉินโม่ทุกด้านเท่านั้น!

"เฉินโม่ คราวนี้ฉันจะต้องเหนือกว่านายให้ได้!"

การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของเฉินโม่ ทำให้นักเรียนที่เดาว่าเฉินโม่ไม่กล้ามาร่วมสอบเอ็นทรานซ์ เหมือนถูกตบหน้าอย่างแรง

เมื่อมีบทเรียนจากจางเฉียงแล้ว จึงทำให้ไม่มีใครกล้าพูดใส่ร้ายเฉินโม่อีก