บทที่ 622

ดวงตาของผู้อำนวยการเต็มไปด้วยความเสียใจ “เฉินโม่ ถึงแม้ว่านายอยากไปเรียนที่มหาวิทยาลัยหัวหนานจริง ๆ แต่นายก็ไม่ควรปฏิเสธเด็ดขาดขนาดนั้น ไม่ไว้หน้าแม้แต่น้อย! การกระทำเช่นนี้ของนาย แล้วจะให้ตัวแทนของมหาวิทยาลัยชื่อดังที่เย่อหยิ่งพวกนี้ทนได้อย่างไร?”

“ตอนนี้พวกเขารู้ว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะเชิญนายไปเรียนที่มหาวิทยาลัยของตนเองแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงแตกหักกับนาย แล้วเริ่มโจมตีนาย ตอนนี้มหาวิทยาลัยชื่อดังมากมายร่วมมือกันแล้ว มันเท่ากับนายล่วงเกินมหาวิทยาลัยชื่อดังทั่วประเทศหัวเซี่ยไปแล้ว!”

“ถ้าคนพวกนี้รวมตัวกันกดดันมหาวิทยาลัยอื่น ๆ เกรงว่าคงจะไม่มีมหาวิทยาลัยไหนในประเทศหัวเซี่ย ที่กล้ารับนายเข้าไปเรียน”

“ไม่มีมหาวิทยาลัยไหนยินยอมรับแชมป์เอ็นทรานซ์ ที่สอบได้คะแนนเต็มทุกวิชาเข้าไปเรียน เมื่อถึงเวลานั้น คนทั้งโลกจะประณามว่านายเป็นคนที่ขาดศีลธรรม แล้วชีวิตของนายก็จะถูกทำลาย!”

กลุ่มนักเรียนมองภาพที่น่าทึ่งนี้ด้วยสายตาตกตะลึง และพวกเขาไม่สามารถยอมรับได้ชั่วขณะหนึ่ง

เพราะเมื่อสักครู่พวกเขายังแย่งชิงตัวเฉินโม่กันอยู่ แต่แค่ชั่วพริบตาเดียวก็แตกหักกันแล้ว ดูเหมือนว่าตัวแทนที่มารับสมัครนักศึกษาของมหาวิทยาลัยชื่อดังพวกนี้ จะเห็นแก่ตัวมากเกินไปแล้ว

เฉินโม่มองตัวแทนของมหาวิทยาลัยยานจิงด้วยสีหน้าราบเรียบ เขาไม่คิดว่าสิ่งที่ตนเองทำมันผิด “เป็นเพราะพวกคุณถามว่าผมสมัครสอบที่มหาวิทยาลัยไหน ผมถึงได้บอกพวกคุณ แล้วผมไปทำให้พวกคุณอับอายขายหน้าตอนไหนล่ะ?”

ตัวแทนของมหาวิทยาลัยชื่อดังต่าง ๆ หรี่ตาลงเล็กน้อย พวกเขาต่างรู้ดีว่าการที่พวกเขากล่าวหาเฉินโม่แบบนี้ มันไม่สมเหตุสมผล

เพียงแต่ถ้าพวกเขาไม่ทำแบบนี้ เกรงว่าถ้าเรื่องของวันนี้แพร่กระจายออกไป ต่อไปมหาวิทยาลัยของพวกเขา จะกลายเป็นตัวตลกของมหาวิทยาลัยทั่วประเทศ

ตัวอย่างเช่นเมื่อคนของมหาวิทยาลัยหนานไคพบเห็นคนของมหาวิทยาลัยยานจิง พวกเขาจะกล่าวว่า “โอ้ มหาวิทยาลัยยานจิงของพวกคุณยอดเยี่ยมนี่ เสนอเงื่อนไขพิเศษและไปเชิญด้วยตนเอง แต่สุดท้ายกลับพ่ายแพ้ให้กับมหาวิทยาลัยระดับสอง ช่างน่าอับอายขายหน้าจริง ๆ!”

และหลังจากกลับไปแล้ว พวกเขายังต้องถูกมหาวิทยาลัยลงโทษ เพราะพวกเขาไม่สามารถเชิญคนมาเรียนได้ แต่กลับทำให้มหาวิทยาลัยอับอายขายหน้า ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าจุดจบของตัวแทนพวกนี้จะน่าสังเวชมากๆ

ตัวแทนของมหาวิทยาลัยที่ชื่อดังเหล่านี้เข้าใจเรื่องนี้ดี ดังนั้นพวกเขาถึงได้ร่วมมือกันอย่างรวดเร็ว เพื่อทำลายชื่อเสียงของเฉินโม่ เสียสละเฉินโม่ เพื่อรักษาชื่อเสียงของมหาวิทยาลัยของพวกเขาเอาไว้

ด้วยวิธีนี้ ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถเชิญเฉินโม่ไปเรียนได้ แต่มันสามารถรักษาชื่อเสียงของมหาวิทยาลัยเอาไว้ได้ และทุกคนก็ไม่สามารถเชิญเขาไปเรียนได้เช่นกัน แล้วทางมหาวิทยาลัยก็จะไม่ตำหนิพวกเขาอะไรเลย

ตัวแทนของมหาวิทยาลัยยานจิงรู้ดีว่าเรื่องมาถึงจุดนี้แล้ว ตอนนี้ทำได้เพียงแค่กัดฟันแล้วทำเรื่องนี้ให้สำเร็จ ส่วนเรื่องความเป็นความตายของเฉินโม่ ฮึ่ม! ใครให้เขาจองหองขนาดนั้นล่ะ!