บทที่ 638

แม้แต่คนธรรมดาทั่วไป ถ้าได้ยินคำพูดประโยคนี้ของเฉินโม่แล้ว เกรงว่าคงทนไม่ไหวเช่นกัน แถมยังเป็นหัวกะทิของหน่วยรบพิเศษเทพอินทรี

“เจ้าหนู ห้ามแกพูดใส่ร้ายหัวหน้าฮั่ว! แกไม่มีสิทธิ์!” มีคนตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงโกรธจัด

“แกเก่งแค่ไหนกล้ามาพูดแบบนี้? แกคิดว่าตนเองไร้เทียมทานเหรอ?”

“ทุกคนสามารถพูดโอ้อวดได้ ถ้าแกเก่งจริงก็พิสูจน์ตนเองให้พวกเราเห็นสิ! ถ้าอยากเป็นหัวหน้าของพวกเรา แค่อาศัยคำสั่งจากเบื้องบน ฝันไปเถอะ!”

นอกจากเซี่ยไห่หลงแล้ว สมาชิกอีกสามสิบห้าคนของหน่วยรบพิเศษเทพอินทรีต่างรู้สึกโมโหมาก ทุกคนต่างจ้องเฉินโม่จนแทบอยากจะกลืนกินเขา

ตอนนี้แม้แต่สีหน้าของเซี่ยไห่หลงก็เคร่งขรึม ถึงแม้ว่าเขาจะเคยเห็นความแข็งแกร่งของเฉินโม่แล้ว แต่เมื่อสักครู่คนที่เฉินโม่ปฏิเสธคือฮั่วตงหมิง ซึ่งเป็นวีรบุรุษที่ปกป้องเกียรติของหน่วยรบพิเศษเทพอินทรีด้วยชีวิต

นอกห้องโถง เจียงเหอซานยืนอยู่ใต้ต้นไม้อย่างเงียบ ๆ มีปรมาจารย์ชายหนึ่งคนและหญิงหนึ่งคนยืนอยู่ข้างหลัง

สีหนาของชายคนนั้นมีความระแวง และถามเบา ๆ ว่า “ท่านเจียงท่านตัดสินใจจะปล่อยจริง ๆ เหรอ? ถ้าเสียชีวิตขึ้นมามันจะแย่?”

เจียงเหอซานหันไปมองประตู และกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า “วางใจเถอะ ผมยังคงสามารถไว้วางใจสมาชิกของหน่วยรบพิเศษเทพอินทรีได้ พวกเขาอาจแค่สอนบทเรียนให้เจ้าเด็กคนนี้เท่านั้น แสดงพลังอำนาจกดขี่ให้เขายอมสยบเท่านั้น พวกเขาไม่ฆ่าเขาแน่นอน”

สีหน้าของชายวัยกลางคนเคร่งขรึม “ไม่ใช่ ความจริงแล้วสิ่งที่ผมกังวลคือความปลอดภัยของหน่วยรบพิเศษเทพอินทรีต่างหาก!”

“……….” เจียงเหอซานพูดไม่ออกชั่วขณะ

“วางใจเถอะ ผมเชื่อว่าเขามีขอบเขตเช่นกัน นอกจากนี้เขามาที่นี่เพื่อเป็นหัวหน้า เขาไม่ฆ่าคนอย่างแน่นอน พวกเราคอยสังเกตการณ์อย่างเงียบ ๆ เถอะ”

ห้องโถง เมื่อเผชิญหน้ากับสมาชิกของหน่วยรบพิเศษเทพอินทรีสามสิบหกคนอย่างอันตรายมาก แต่สีหน้าของเฉินโม่ยังคงสงบ

“พวกคุณเป็นหน่วยรบพิเศษของประเทศหัวเซี่ย น่าจะมีปืนใช่ไหม?” เฉินโม่ถามแปลก ๆ

ทุกคนต่างตกตะลึง

คราวนี้เซี่ยไห่หลงเป็นคนกล่าวว่า “พวกเรามีปืนแน่นอน แถมยังเป็นกระสุนจริงอีกด้วย คุณคิดจะทำอะไร?”