บทที่ 64 คำเชิญของตระกูลอาน(2)

มองเห็นสายที่โทรเข้ามา เฉินโม่สีหน้าประชดประชัน น้ำเสียงเย็นชา: "ฮัลโหล คุณน้าเหมยถิง มีเรื่องอะไรครับ?"

"เสี่ยวโม่ สองสามวันที่หนูไม่ได้กลับมา น้าและคุณอาของหนูต่างก็เป็นห่วงหนูมาก เมื่อกี้แม่ของหนูโทรมาบอกว่าหนูเช่าบ้านข้างนอกอยู่ พวกเรามีตรงไหนที่ทำไม่ดีรึเปล่า ที่ทำให้หนูโกรธ?"เสียงของเหมยถิงมีเสน่ห์ เร่าร้อน ทำให้คนติดเข้าไปในกับดักได้ง่าย คิดว่าเธอเป็นห่วงตัวเองมากจริงๆ เฉินโม่ในชาติก่อนก็ถูกรูปลักษณ์ภายนอกของเหมยถิงหลอกไป ไม่ได้เห็นชัดหน้าตาที่แท้จริงของเธอ

ในชาตินี้ ในเมื่อเฉินโม่รู้หน้าตาที่แท้จริงของเหมยถิง แน่นอนว่าไม่มีทางจะถูกความเร่าร้อนของเธอหลอกอีก

"ไม่เกี่ยวอะไรกับพวกท่าน เป็นเพราะตัวผมเองที่อยากอยู่คนเดียว ผมพูดอธิบายให้คุณแม่แล้ว"เฉินโม่พูดตอบอย่างเฉยชา

"จะเป็นแบบนี้ได้ยังไง? หนูยังเป็นแค่เด็ก อาศัยอยู่คนเดียวไม่ปลอดภัย? กินข้าวซักผ้าล่ะจะทำยังไง? จะออกไปกินข้าวข้างนอกทุกวันก็คงไม่ได้ อีกแถม ข้าวของข้างนอกก็ไม่ถูกสุขอนามัย ฟังคำของน้านะ หนูรีบย้ายกลับมาดีว่า"เหมยถิงพูดจาเป็นห่วงเป็นใยออกมามากมายอย่างรีบร้อน คนที่ไม่รู้ คงคิดว่าเธอถึงจะเป็นแม่ที่แท้จริงของเฉินโม่ซะอีก

เฉินโม่ยิ้มแห้ง น้ำเสียงก็ยังเฉยชา: "ขอบคุณความหวังดีของคุณน้า แต่ว่าผมมีความสามารถพอที่จะดูแลตัวเองได้แล้ว แม่ผมก็อนุญาตแล้ว น้าไม่ต้องกังวลใจอีกแล้ว!"

เหมยถิงได้ยินท่าทีที่หนักแน่นของเฉินโม่ จึงเปลี่ยนคำแล้วพูด: "โอเค ย้ายหรือไม่ย้ายไว้พวกเราค่อยคุยกัน หนูกับเยว่เยว่ปิดเทอมกันแล้วไม่ใช่เหรอ กลางวันน้าจะทำของอร่อยให้พวกหนูกิน เป็นรางวัลให้กับพวกหนู เดี๋ยวสักพักหนูมาหน่อยได้ไหม?"

เฉินโม่รู้ดี เหมยถิงคิดอยากที่จะพูดห้ามต่อหน้า

เขาอยากปฏิเสธมาก ถ้าหากไปที่ตระกูลอาน หลีกไม่พ้นพวกพิธีรีตอง เขากลัวว่าจะยุ่งยาก

เหมือนว่าสัมผัสถึงความลังเลของเขา เหมยถิงพูดต่อว่า: "พอดีเลยที่คุณอาอานของหนูก็กลับมาแล้ว วันนี้หาได้ยากที่อยู่พร้อมหน้ากัน ก็มาทานอาหารพร้อมกันสักมื้อ อย่างแรกนี่ก็ปิดเทอมแล้ว หนูอีกไม่นานก็จะไปจากอู่โจวแล้วใช่ไหม ก็ถือว่าเป็นการอำลาล่วงหน้าให้กับหนู"

ได้ยินว่าคุณอาอาน เฉินโม่ลังเล สำหรับเหมยถิงและอานเข่อเยว่ เขาสามารถท่าทีเย็นช้าได้ แต่เขากลับไม่อยากให้อานโส่วอี่ต้องรู้สึกเสียใจ

"ได้ครับ กลางวันเดี๋ยวผมไป ไม่มีเรื่องอะไรแล้ว ผมขอวางสายก่อน"เฉินโม่พูดด้วยความรำคาญ

ได้ยินว่าเฉินโม่ยอมกลับไป เหมยถิงก็ดีใจขึ้นมาทันทีแล้วพูด: "โอเคๆ ไม่มีอะไรแล้ว กลางวันต้องมาให้ได้นะ!"

สิ้นสุดการโทรของเหมยถิง เฉินโม่ก็ได้ฝึกฝนต่อในค่ายกลรวมพลังทิพย์ พยายามเพื่อที่เข้าสู่ชั้นสองแดนรวมพลังโดยเร็ว