บทที่ 646

เฉินโม่ยืนอยู่ที่เดิม เขาแค่สะบัดมือไปทางพานรุ่ยหมิงอย่างสบาย เหมือนกับการตบแมลงวัน ไม่จริงจังแม้แต่น้อย

แต่ผลลัพธ์คือพานรุ่ยหมิงที่ทรงพลัง ถูกพลังฝ่ามือของเฉินโม่กระเด็นออกไปเหมือนนกชนเครื่องบิน

พานรุ่ยหมิงอาเจียนออกมาเป็นเลือด เขาอดทนต่อความเจ็บปวด ใช้มือยันพื้น กึ่งนั่งแล้วมองเฉินโม่ด้วยสีหน้าหวาดกลัว!

“ปรมาจารย์!”

“เป็นไปได้ยังไง! แกอายุไม่น่าจะเกินสิบแปด ถึงแม้ว่าแกจะเริ่มฝึกบู๊ตั้งแต่คลอดออกมา แต่มันก็เป็นไปไม่ได้ที่แกจะสามารถเข้าสู่แดนแปรภาพด้วยอายุน้อยขนาดนี้!”

พานรุ่ยหมิงมองเฉินโม่ เหมือนศัตรูที่เคยพ่ายแพ้ให้เฉินโม่ก่อนหน้านั้น สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ความจริงแล้วเขาไม่รู้ว่าเฉินโม่ยั้งมือ

เฉินโม่กล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “ฉันเคยบอกแล้วว่าอย่าหาข้ออ้างสำหรับความโง่เขลาและความไร้ความสามารถของพวกแก สำหรับแกแล้ว ปรมาจารย์แดนแปรภาพเป็นการดำรงอยู่ที่ยิ่งใหญ่ แต่สำหรับฉันแล้ว มันเป็นแค่เรื่องของฝ่ามือเดียวเท่านั้น”

พานรุ่ยหมิงเกือบสำลักเลือดตาย ปรมาจารย์แดนแปรภาพเป็นแค่เรื่องของฝ่ามือเดียวเท่านั้น เกรงว่าคงไม่มีคนของโลกฝึกบู๊คนไหนกล้าพูดแบบนี้

ตอนนี้เซี่ยไห่หลงและสมาชิกหน่วยรบพิเศษเทพอินทรีคนอื่น ๆ ต่างตกตะลึงกับการความน่าเกรงขามของเฉินโม่

พวกเขาเคยได้ยินเรื่องของปรมาจารย์แดนแปรภาพมาก่อน ซึ่งมันเป็นการดำรงอยู่เหมือนมังกรบนสวรรค์ แต่เมื่อกล่าวออกมาจากปากเฉินโม่ กลายเป็นแค่เรื่องของฝ่ามือเดียวเท่านั้น

เหล่าสมาชิกของหน่วยรบพิเศษรู้สึกว่าตอนที่พบเฉินโม่ครั้งแรก ท่าทางของเขาไม่ถือว่าจองหอง เมื่อเทียบกับตอนนี้แล้ว เฉินโม่ที่เพิ่งมาถึงหน่วยรบพิเศษเทพอินทรี อ่อนน้อมถ่อมตนมาก!

ความจริงแล้วพวกเขาไม่รู้ว่าเฉินโม่ไม่ได้พูดโอ้อวด แต่มันเป็นสิ่งที่เขาเคยทำจริง ๆ และเคยทำหลายครั้ง ปรมาจารย์แดนแปรภาพสำหรับเฉินโม่เป็นแล้ว เป็นเรื่องของฝ่ามือเดียวจริง ๆ

เพียงแต่พานรุ่ยหมิงที่โง่เขลาไม่รู้เรื่องเหล่านี้ เขารู้สึกว่าเฉินโม่เป็นแค่ปรมาจารย์ธรรมดาเท่านั้น และคนที่สามารถเอาชนะเฉินโม่นั้นมีมากมาย

“เจ้าเด็ก แกอย่าจองหองมากเกินไป ถ้ามีความสามารถจริงๆ ก็ไปร่วมการประชุมบู๊แห่งเจียงหนาน เมื่อถึงเวลานั้นก็จะมีคนจัดการแกเอง แค่กลัวว่าแกจะไม่กล้าไปเท่านั้น!”

วิธีการจิตวิทยาย้อนกลับของพานรุ่ยหมิงหยาบมาก ขอเพียงแค่ไม่ใช่คนโง่เขลาก็สามารถมองออก

เขาไม่สามารถเอาชนะเฉินโม่ได้ แต่ก็อยากจะกู้หน้ากลับคืนมา ดังนั้นพานรุ่ยหมิงจึงทำได้เพียงอาศัยยืมมือคนอื่นจัดการเฉินโม่