บทที่ 650

“การที่พวกคุณทำเช่นนี้ เท่ากับดูถูกกฎหมายของโลกมนุษย์ พี่เว่ย คุณอยากให้เครื่องบินและปืนใหญ่ของกองทัพพุ่งเป้าไปที่ตระกูลเว่ยของคุณเหรอ!” ถึงแม้ว่าชายหนุ่มตระกูลเซวียจะรู้สึกหวาดหวั่น แต่การเคลียร์ปัญหาของเขายังคงสุขุมรอบคอบ

“ผมแค่ขอให้น้องสาวของคุณดื่มเหล้าเป็นเพื่อนพวกเราเท่านั้น แล้วคุณคิดว่าเจ้าหน้าที่จะแตกหักกับตระกูลเว่ยเหรอ” เว่ยอวี้เฉิงกล่าวเยาะเย้ย เพราะตระกูลเว่ยมีปรมาจารย์คอยดูแล ขอเพียงแค่เขาไม่ฆ่าคนตาย เจ้าหน้าที่ก็จะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น

สีหน้าของพี่น้องตระกูลเซวียเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน ชายหนุ่มตระกูลเซวียตะโกนด้วยความโมโหว่า “คุณกล้าเหรอ!”

“ลงมือ!” เว่ยอวี้เฉิงกล่าวด้วยสีหน้าเหยียดหยาม และตะโกนเสียงดัง

แล้วชายหนุ่มพวกนั้นก็พุ่งเข้าไปหาสองพี่น้องตระกูลเซวียทันที

“หยุด!”

เสียงแผ่วเบาจะดังมาจากทุกทิศทาง ตามมาด้วยร่างที่เหมือนวิญญาณ ปรากฏตัวอยู่ต่อหน้าพี่น้องตระกูลเซวียทันที และเขาก็คือเฉินโม่

เว่ยอวี้เฉิงและคนอื่น ๆ รู้สึกตกใจ มองเฉินโม่ด้วยสีหน้าประหลาดใจ “คุณมาได้อย่างไร?”

สีหน้าของเฉินโม่ราบเรียบ และเสียงก็ราบเรียบเช่นกัน “ผมเดินมา”

เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของผู้ชมที่ดังอยู่รอบ ๆ ทำให้เว่ยอวี้เฉิงยั้งสติไม่อยู่

สีหน้าของเว่ยอวี้เฉิงแดงก่ำ เขารู้สึกอับอายและโมโหมาก และกล่าวอย่างเย็นชาว่า “คุณเป็นใคร? คิดจะยุ่งเรื่องของตระกูลเว่ยเหรอ?”

เฉินโม่จ้องมองเว่ยอวี้เฉิงและกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “เมื่อสักครู่คุณยังบอกว่าผมเป็นคนหลอกลวง คุณลืมผมเร็วเกินไปหรือเปล่า?”

เว่ยอวี้เฉิงตกตะลึงครู่หนึ่ง มองเฉินโม่และถามด้วยความสงสัยว่า “คุณก็คือเฉินไต้ซือ?”

ชายหนุ่มที่เหลือถอยหลังอย่างรวดเร็ว มองเฉินโม่ด้วยความหวาดกลัว ถึงแม้ว่าพวกเขาจะพูดใส่ร้ายเฉินไต้ซือลับหลังด้วยความกำเริบเสิบสาน แต่ถึงอย่างไรฉินไต้ซือก็เป็นคนที่ชื่อเสียงสั่นสะท้านไปทั่วฮ่านหยาง จึงทำให้พวกเขาไม่กล้ากำเริบเสิบสานต่อหน้าเฉินไต้ซือ

พี่น้องตระกูลเซวียไม่เคยเห็นหน้าเฉินไต้ซือมาก่อน พวกเขามองเฉินโม่ด้วยความสงสัยเช่นกัน โดยเฉพาะน้องสาว ใบหน้าที่สวยงามของเธอ มีความตื่นเต้น ความอยากรู้อยากเห็น แล้วยังมีความสงสัยอีกด้วย

“คุณคือเฉินไต้ซือจริง ๆ เหรอ?”

เฉินโม่พยักหน้า “จริงแท้แน่นอน!”