บทที่ 654

ใต้เวที มีคนเริ่มวิพากษ์วิจารณ์กันเบา ๆ

“เฉินไต้ซือล่ะ บอกว่าเฉินไต้ซือจะมาไม่ใช่เหรอ? ทำไมจนถึงตอนนี้แล้วเขายังไม่ปรากฏตัวออกมาอีก?”

“ฮึ่ม ยังต้องถามอีกเหรอ? แน่นอนเฉินไต้ซือได้ยินข่าวแล้ว ก็เลยรู้สึกกลัวและไม่กล้ามา!” เว่ยชางหยุนยิ้มด้วยความเย็นชา

ที่นั่งวีไอพีโซนด้านหน้า ผู้นำตระกูลหม่าแห่งเจียงเป่ยค่อย ๆ วางถ้วยชาลง กระซิบกับผู้อาวุโสเกาที่อยู่ด้านข้างว่า “ดูเหมือนว่าเฉินไต้ซือเป็นเพียงชื่อเสียงที่จอมปลอมเท่านั้น!”

ผู้อาวุโสเกาลูบเคราสีเทาและยาว หัวเราะเบา ๆ และกล่าวว่า “ผู้นำหม่า เชื่อเรื่องปรมาจารย์บู๊ที่อายุยังไม่ถึงสิบแปดปีเหรอ?”

ผู้นำหม่าหัวเราะ มีความเหยียดหยามปรากฏอยู่บนใบหน้า

การสนทนาเริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ และสุดท้ายทุกคนก็ไม่เลี่ยง ทุกคนสนทนาเสียงดังทันที เกือบทุกคนเยาะเย้ยว่าเฉินไต้ซือเป็นคนขี้ขลาดตาขาว

พานรุ่ยหมิงรู้สึกมีความพอใจมากที่เห็นผลลัพธ์แบบนี้ แต่เขาก็รู้สึกเสียดายเล็กน้อย ที่ไม่ได้เห็นเฉินไต้ซือพ่ายแพ้ด้วยตาตนเอง

ใต้เวที เว่ยชางหยุนยืนขึ้นและกล่าวเสียงดังว่า “พี่พาน ผมคิดว่าเฉินไต้ซือนั้นเป็นเพียงชื่อเสียงที่จอมปลอมเท่านั้น และเฉินไต้ซือคงจะได้ยินว่าวันนี้มีคนในโลกฝึกบู๊ของเจียงหนานมาอยู่ที่นี่มากมาย เขาคงตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อและไม่มาแน่นอน พวกเราดำเนินการประชุมบู๊ต่อไปตามปกติเถอะ!”

“ถูกต้อง เฉินไต้ซือบ้าบออะไร เป็นแค่นักตุ้มตุ๋นในยุทธภพคนหนึ่งเท่านั้น และมีแต่คนโง่เขลาของฮ่านหยางเหล่านั้นที่เชื่อ!”

“เมื่อเฉินไต้ซือไม่มา หลังจากการประชุมบู๊สิ้นสุดแล้ว พวกเราไปหาเขาที่ฮ่านหยาง และบังคับให้เขาปรากฏตัวออกมา!”

“โอเค เป็นความคิดที่ไม่เลว ถ้าพวกเราไปถึงฮ่านหยางแล้วเขายังเป็นเต่าหดหัวอยู่อีก พวกเราก็จะเปิดโปงใบหน้าแท้ของเขาออกมา!”

คนที่อยู่ด้านล่างเวทีต่างคนต่างแสดงความคิดเห็น พวกเขาบอกว่าเฉินไต้ซือเป็นเหมือนหนูข้างถนนที่ทุกคนรังเกียจ มีแต่คนตะโกนไล่ตี

ขณะที่คนของโลกฝึกบู๊แห่งเจียงหนานกำลังเยาะเย้ยเฉินไต้ซือ คนที่เฝ้าประตูห้องโถงก็ตะโกนว่า “เฉินไต้ซือแห่งฮ่านหยางมาถึงแล้ว!”