บทที่ 67 กระต่าย(1)

อานเข่อเยว่วิ่งไปที่หน้าประตู ด้านนอกของประตู มีหญิงสาวที่หน้าตาสวยงามยืนอยู่สองคน อายุรุ่นราวคราวเดียวกับอานเข่อเยว่

คนหนึ่งทั้งตัวใส่แต่ของแบรนด์เนม สะพายกระเป๋าLVใบหนึ่ง แต่งหน้าจัด ผิวหนังขาวสะอาด รูปร่างตัวเล็ก การแต่งกายทั้งชุดนี้ อย่างน้อยก็หลายหมื่น

อีกคนหนึ่ง เรียบง่ายกว่า รูปร่างสูงผอม สวมเสื้อกันหนาวสีขาวที่ใช้เข็มถัก พันผ้าพันคอสีดำ ส่วนล่างสวมกางเกงเก็บความอุ่นสีดำ สะท้อนให้เห็นถึงขาที่ยาวตรงอยู่แล้วนั้น ดูเวอร์วังเข้าไปอีก

แต่ว่า สาวสวยที่สูงผอมคนนี้ สีหน้าเยือกเย็น ให้ความรู้สึกเหมือนเทพธิดาที่เยือกเย็นอย่างนั้นแหละ

อานเข่อเยว่เรียกหญิงสาวที่สูงผอมคนนั้น: "ยานเอ๋อร์"

จากนั้น ก็รีบมองไปที่หญิงที่รูปร่างตัวเล็ก ถามด้วยความแปลกใจ: "เชี่ยนเชี่ยน เธอมาได้ยังไง?"

หยางเชี่ยนเชี่ยนเงยหน้าขึ้น พูดพร้อมกับหัวเราะได้ใจ: "ฉันเดาไว้แล้วว่าเธอต้องถามแบบนี้! คิดไม่ถึงละซิ เฮๆ!"

อานเข่อเยว่ถามด้วยความไม่เข้าใจ: "ไม่ใช่ว่าคุยกันเรียบร้อยแล้วเหรอ ว่าไปรวมตัวกันที่ร้านคาเฟ่หน้าบ้านเธอ? อยู่ๆเธอก็มาหาฉัน คนอื่นๆรู้รึเปล่า?"

หยางเชี่ยนเชี่ยนหันหัวกลับชี้ไปทางข้างถนน ทางนั้นมีรถหรูสามคันจอดอยู่ คันหนึ่งเป็นอาวดี้ คันหนึ่งเป็นพอร์เชอ อีกคันหนึ่งเป็นเบนซ์ ต่างก็เป็นรุ่นใหม่ล่าสุด แต่ละคันอย่างน้อยก็หลักล้าน

"พวกเขารออยู่บนรถ เปลี่ยนแผนแล้ว วันนี้อากาศไม่เลว พวกเราออกไปปิกนิกก่อน รอถึงตอนเย็นค่อยไปกินข้าว กินข้าวเสร็จก็ไปร้องเพลงที่คาราโอเกะ!"

อานเข่อเยว่พยักหน้าแล้วพูด: "แบบนี้นี่เอง! งั้นพวกเธอรอฉันสักครู่ ฉันไปใส่เสื้อคลุมสักตัว!"

"โอเค เธอเร็วหน่อยนะเข่อเยว่ อย่าให้ฉันรอนานเชียว"หยางเชี่ยนเชี่ยนยิ้มเจ้าเล่ห์

อานเข่อเยว่กลับไปที่ห้องนอนหยิบเสื้อคลุมสีขาวตัวหนึ่ง เดินไปทางประตูไปด้วย พร้อมกับพูดไปด้วยว่า: "แม่ เพื่อนหนูเรียกหนูแล้ว หนูไปก่อนนะ มื้อเย็นไม่ต้องเตรียมส่วนของหนู"

ในใจของเหมยถิงก็สั่นไปหนึ่งที ตามหาโอกาสที่จะปรับความสัมพันธ์ของลูกสาวกับเฉินโม่ ตรงหน้านี้ไม่ใช่โอกาสที่ดีที่สุดเหรอ?