บทที่ 671

มู่หรงเค่อส่ายศีรษะ ดวงตาเคร่งขรึม “ลุงสุ่ย คุณยังมองเรื่องเหล่านี้ไม่ออก ถึงแม้ว่ายานเอ๋อร์จะสวยและน่ารัก แต่เฉินโม่ไม่ได้ชอบยานเอ๋อร์ ผมสามารถรู้สึกได้ว่าเขาคิดกับยานเอ๋อร์แค่น้องสาวเท่านั้นโดยโลกทรรศ มีแต่ยานเอ๋อร์ที่คิดเช่นนั้น ผมต้องหาโอกาสชี้แนะยานเอ๋อร์ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เธอถลําลึกมากขึ้นเรื่อย ๆ”

ลุงสุ่ยรู้สึกไม่เต็มใจเล็กน้อยและกล่าวว่า “ผู้นำตระกูล แล้วถ้าพวกเขาสองคนได้แต่งงานกันล่ะ? เพราะว่าวีรบุรุษยากจะฝ่าด่านหญิงงาม ด้วยรูปลักษณ์และบุคลิกของคุณหนูยานเอ๋อร์แล้ว ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นปรมาจารย์ แต่เขาเป็นปรมาจารย์ที่อายุเพียงสิบแปดปีเท่านั้น ซึ่งอายุสิบแปดปีเป็นวัยที่กำลังหนุ่มแน่น!”

“ถ้าอนาคตเขากับคุณหนูยานเอ๋อร์ได้แต่งงานกันจริง ๆ แล้วการที่ท่านปฏิบัติต่อเขาแบบนี้ มันจะเป็นการลดฐานะตนเอง?”

มู่หรงเค่อส่ายศีรษะอีกครั้งและยิ้มด้วยความขมขื่น “ถึงแม้ว่าเขากับยานเอ๋อร์จะได้แต่งงานกันจริง ๆ คุณคิดว่าผมสามารถปฏิบัติต่อเขา เหมือนพ่อตาธรรมดาทั่วไปปฏิบัติต่อลูกเขยได้เหรอ?”

ลุงสุ่ยยิ้มด้วยความขมขื่น ทำเช่นนั้นไม่ได้จริง ๆ เมื่อเผชิญหน้ากับเฉินโม่แล้ว เกรงว่านอกจากพ่อแม่บังเกิดเกล้าแล้ว เมื่อคนอื่นอยู่ต่อหน้าเขาแล้ว ทำได้เพียงเคารพนอบน้อมเท่านั้น!

น้ำเสียงของมู่หรงเค่อคลุมเครือเล็กน้อย มีความปลงและความเสียใจเล็กน้อย และกล่าวว่า “คนบางคน ถูกลิขิตให้ไม่ใช่คนธรรมดา ดังนั้นจึงไม่สามารถปฏิบัติต่อเขาตามธรรมเนียมของโลกมนุษย์ได้ บางทีคนประเภทนี้อาจถูกลิขิตไว้ตั้งแต่เกิด ไม่ว่าพวกเขาจะอยู่ที่ไหน สรรพสัตว์ทั้งหลายทำได้เพียงเคารพนอบน้อมพวกเขาเท่านั้น!”

และเฉินโม่ก็เป็นคนประเภทนี้!

แต่มู่หรงเค่อไม่ได้พูดประโยคนี้ออกมา มันเหมือนกับที่ลุงสุ่ยกล่าว เพราะเขาเป็นผู้อาวุโสของเฉินโม่ และเขาต้องรักษาศักดิ์ศรีของตัวเอง

ลุงสุ่ยพยักหน้า และแสดงสายตาเห็นด้วย

เฉินโม่กลับยานจิงอย่างเงียบ ๆ เขานั่งแท็กซี่กลับไปที่ฐานของหน่วยรบพิเศษเทพอินทรี

เมื่อสมาชิกที่เฝ้าประตูเห็นเฉินโม่ พวกเขาก้มหน้าลงแล้วพูดอะไรบางอย่างผ่านวิทยุสื่อสาร จากนั้นก็เปิดประตูให้เฉินโม่

เมื่อเฉินโม่เดินเข้าไปในประตูใหญ่ ลานกว้างเต็มไปด้วยสมาชิกของหน่วยรบพิเศษเทพอินทรี สีหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความคาดหวัง มองเฉินโม่ด้วยดวงตาที่ร้อนรน