บทที่ 680

การแข่งขันชกมวยเริ่มต้นขึ้น เซี่ยหลางและเป้าหลงเดินขึ้นไปบนเวทีพร้อมกัน ตามคำสั่งของผู้ตัดสินแล้ว การเผชิญหน้าระหว่างทั้งสองก็กำลังจะเริ่มขึ้น

ทันทีที่เป้าหลงขึ้นบนเวที เขาก็ยกนิ้วกลางให้เซี่ยหลาง และแสดงท่าทางเหยียดหยามต่าง ๆ จนทำให้ผู้ชมหัวเราะเสียงดัง

เพียงแต่เซี่ยหลางไม่ได้โกรธแม้แต่น้อย สีหน้าของเขาเคร่งขรึม ดวงตาจับจ้องไปที่เป้าหลง เหมือนเสือชีตาห์ที่รอโอกาสลงมือ

“เจ้าเด็ก ฉันสามารถชกน็อกแกได้ด้วยหมัดเดียว!” เมื่อเป้าหลงเห็นว่าการเหยียดหยามไม่ได้ผล เขาก็เริ่มพูดโจมตีเซี่ยหลาง

แต่เซี่ยหลางยังคงไม่ขยับ และไม่พูดอะไรสักคำ ยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ดูแล้วเหมือนจะเต็มไปด้วยจุดบกพร่อง แต่กลับทำให้อีกฝ่ายไม่สามารถเริ่มลงมือ

“ตายเสียเถอะ!” เป้าหลงเป็นคนที่นิสัยร้อนเหมือนกับชื่อของเขา และไม่มีความอดทน เมื่อเห็นว่าการยั่วยุไร้ประโยชน์ เขาจึงเริ่มทำการโจมตี

ไม่เสียแรงที่เป้าหลงเป็นนักมวยสามอันดับแรกของมวยใต้ดิน หมัดฮุคที่เขาปล่อยออกไป รวดเร็ว โหดเหี้ยม และแม่นยำ ถ้าชกถูกเซี่ยหลาง เกรงว่าเขาคงจะกระเด็นออกไปนอกเวที

“เยี่ยมมาก!” ผู้ชมส่วนใหญ่เดิมพันว่าเป้าหลงเป็นฝ่ายชนะ เมื่อเห็นภาพนี้แล้ว พวกเขาต่างส่งเสียงเชียร์เป้าหลง

เพียงแต่วินาทีต่อมา ทุกคนต่างหุบปาก เบิกตากว้าง และแสดงสีหน้าเหมือนเห็นผี!

เป้าหลงปล่อยหมัดฮุคออกไป แต่ทันใดนั้นเซี่ยหลางที่อยู่ตรงหน้าก็หายไป ความเร็วราวกับผี ปรากฏตัวอยู่หลังเป้าหลงทันที

จากนั้น เขาปล่อยหมัดที่เร็วกว่า โหดเหี้ยมกว่า และแม่นยำกว่า โจมตีส่วนเปราะบางที่สุดบนร่างกายของเป้าหลง

ร่างกายสูงใหญ่กำยำของเป้าหลง ถูกหมัดเล็กของเซี่ยหลางชกจนกระเด็นออกไป เวทีสั่นสะเทือนไปหมด ราวกับว่าอาคารถล่มลง และเสียงดังสนั่น

เป้าหลงหมดสติทันที ผู้ตัดสินเดินไปตรวจสอบ จากนั้นเขาส่งสัญญาณมือให้เจ้ามือ แพทย์สวมเสื้อคลุมสีขาวหลายคนรีบขึ้นไปบนเวที เพื่อช่วยชีวิตเป้าหลง

แต่สุดท้ายไม่สามารถช่วยชีวิตเป้าหลงเอาไว้ได้ และประกาศว่าเขาตายแล้ว!