บทที่ 694

เพียงแต่สายตาของหวงเจิ้นหลงหยุดอยู่ที่มู่หรงเค่อแค่ชั่วครู่เท่านั้น และสุดท้ายสายตาของเขาก็ไปหยุดอยู่ที่กู้เฟิงที่เป็นผู้ทรงอิทธิพลแห่งเจียงเป่ย

“น้องกู้ สิ่งที่คุณนำไปจากผมคราวที่แล้ว คราวนี้คุณควรจะคืนให้ผมได้แล้ว!” หวงเจิ้นหลงมองกู้เฟิงด้วยสีหน้าเยาะเย้ย

สีหน้าของกู้เฟิงเคร่งขรึม และกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “อำนาจการปกครองเมืองเจียงเป็นเวลาห้าปี ถ้าคุณเป็นฝ่ายชนะ มันก็จะกลายเป็นของคุณ!”

ผู้ชมที่อยู่ใต้เวทีรู้สึกประหลาดใจ!

เมืองเจียง เป็นเมืองที่ร่ำรวยและมีผลประโยชน์มากมาย อำนาจการปกครองเป็นเวลาห้าปี อย่างน้อยต้องได้รับผลประโยชน์เป็นเงินหลายร้อยล้านแล้ว!

มันเป็นการเดิมพันที่ใหญ่มาก!

หวงเจิ้นหลงหัวเราะเยาะ เขายังคงไม่พอใจ “ไม่ อำนาจการปกครองอย่างน้อยสิบปี! ต้องบวกเวลาห้าปีที่ถูกคุณแย่งชิงไปด้วย?”

“คุณ!” สีหน้าของกู้เฟิงเต็มไปด้วยความโกรธ แต่เขาระงับความโกรธอย่างรวดเร็วและกล่าวว่า “แล้วคุณจะใช้อะไรมาแลกเปลี่ยน?”

หวงเจิ้นหลงหัวเราะเสียงดัง เสียงหัวเราะของเขาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง “ผมไม่ต้องใช้อะไรสักอย่าง มีคุณซุนอยู่ที่นี่ คุณแพ้อย่างไม่ต้องสงสัย!”

“จองหอง!” กู้เฟิงด่า “แบบนี้มันผิดกฎ บอกเดิมพันของคุณออกมา!”

หวงเจิ้นหลงหัวเราะ “เอาล่ะ ถ้าเช่นนั้นผมจะเดิมพันกับคุณด้วยอำนาจการปกครองเมืองหยางเป็นเวลาสิบปี!”

เมืองหยางเป็นเมืองที่มีผลประโยชน์มากกว่าเมืองเจียง เป็นหนึ่งในเมืองชั้นนำของประเทศหัวเซี่ย นึกไม่ถึงว่าหวงเจิ้นหลงจะยอมนำเมืองหยางออกมาเดิมพันกับเมืองเจียง ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเขามั่นใจว่าจะเป็นฝ่ายชนะ

“ตกลง!” กู้เฟิงพ่นลมออกมา เมื่อผู้ทรงอิทธิพลแห่งเจียงเป่ยที่มีมูลค่าทรัพย์สินหลายหมื่นล้านได้ยินคำว่าเมืองหยางแล้ว อดไม่ได้ที่จะเผยให้เห็นความร้อนรุ่มที่อยู่ในดวงตา

“ลุงสวี่ คราวนี้ต้องอาศัยคุณแล้ว!” กู้เฟิงหันไปโค้งคำนับให้ลุงสวี่ที่อยู่ข้างหลังอย่างสุดซึ้ง “รบกวนด้วย!”

สีหน้าของลุงสวี่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม มีร่องรอยความเศร้าที่เหมือนวีรบุรุษไปแล้วไม่มีวันหวนกลับคืนมา หัวเราะเบา ๆ และกล่าวว่า “วางใจเถอะ ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นปรมาจารย์ แต่ถ้าคิดจะเอาชนะผมมันก็ไม่ง่ายขนาดนั้น!”

“ผมสวี่หลิง มาที่นี่เพื่อรับคำชี้แนะจากยอดฝีมือ!” ลุงสวี่กล่าวเสียงดัง ทันใดนั้นร่างกายของเขาก็ลอยขึ้นกลางอากาศ เดินอยู่กลางอากาศแล้วขึ้นไปบนเวที

“ว้าว! นึกไม่ถึงว่าเขาจะบินได้!”