บทที่ 701

บนเวที ซุนบาเทียนเงยหน้าและหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง “เฉินไต้ซือ แกจองหองมากเกินไปแล้ว! เมื่อสักครู่แกแอบมองฉันปล่อยพลังหมัดอยู่ด้านล่างไปหลายนัด แล้วแกก็คิดว่าจะสามารถเอาชนะฉันได้เหรอ?”

“ความแข็งแกร่งของฉัน เป็นสิ่งที่แกไม่สามารถจินตนาการได้!”

“ตอนนี้ ฉันจะให้แกได้เห็นความแข็งแกร่งที่แท้จริงของฉัน!”

หลังจากซุนบาเทียนกล่าวจบ เขาก็โยนมู่หรงเค่อลงไปจากเวที แล้วพลังในร่างกายของเขาก็ปะทุทันที แข็งแกร่งกว่าเมื่อสักครู่อย่างน้อยสิบเท่า!

เฉินโม่โบกมือ แล้วพลังทิพย์ก็ทำให้ร่างกายของมู่หรงเค่อตกลงไปอย่างช้า ๆ ทำให้ลุงสุ่ยและคนอื่นๆ สามารถรับตัวมู่หรงเค่อได้

“เฉินไต้ซือ ฉันจะไม่ให้โอกาสแกใด ๆ และทำให้แกได้เห็นท่าไม้ตายของอาจารย์ฉัน ที่โด่งดังมาเป็นเวลานับสิบปี!”

“วอกแปดแขน!”

ซุนบาเทียนกระโดดขึ้น ดูเหมือนว่าทั่วร่างกายของเขาจะถูกล้อมด้วยชี่แท้ และชี่แท้ที่เหมือนก้อนเมฆรวมตัวอยู่ที่ข้างหลังของเขา จนเกิดเป็นภาพลวงตาวอกขนาดใหญ่ที่กำลังโมโห วอกตัวนี้มีแปดแขน แต่ละแขนถืออาวุธเอาไว้ มีกรีก หอกพระจันทร์เสี้ยว และกระบี่ชิงเฟิง....

เมื่อมองวอกแปดแขนที่ปกคลุมห้องโถงไว้เกือบครึ่งหนึ่ง ทุกคนต่างรู้สึกหวาดกลัวมาก ตะโกนเสียงดัง และอยากจะหลบหนีออกไปจากที่นี่

สีหน้าของลุงสวี่เต็มไปด้วยความตกใจ เขานึกถึงบุคคลหนึ่งทันที “วอกแปดแขน เป็นท่าไม้ตายของเซี่ยงชง วอกเทพแปดแขนเมื่อยี่สิบปีที่แล้ว!”

“เขาเป็นลูกศิษย์ของเซี่ยงชง!”

กู้เฟิงมองร่างภาพลวงตาวอกที่อยู่กลางอากาศด้วยสีหน้าหวาดกลัว เขากลืนน้ำลาย และถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า “เซี่ยงชง เก่งมากเหรอ?”