บทที่ 730

“เอาล่ะ อย่าชักช้าอีกเลย เพราะหลังจากจัดการพวกนายแล้ว ฉันยังมีธุระต้องไปทำต่อ!” เยว่หนานกล่าวด้วยความหงุดหงิด แล้วกระดิกนิ้วไปทางกู่หลินเฟิง

กู่หลินเฟิงรู้สึกโกรธมาก “แต่ฉันไม่เชื่อว่านายจะสามารถทำเช่นนั้นได้!”

“รับการโจมตี!” กู่หลินเฟิงถือโอกาสลงมือก่อน

กู่หลินเฟิงปล่อยหมัดออกไป เขาขยับร่างกาย แล้วก็มาปรากฏตัวอยู่ข้างเยว่หนาน

“หรือว่านี่คือยอดฝีมือยุทธภพ?” นักศึกษาที่อยู่รอบ ๆ มองกู่หลินเฟิงที่โจมตีอย่างเต็มกำลัง ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตกใจ

“เชี่ย! กำลังถ่ายหนังอยู่เหรอ?!” เพื่อนนักศึกษาบางคนแสดงสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อ

พวกจี๋ต๋าจิ่วตูเฝ้ามองหมัดที่กู่หลินเฟิงปล่อยออกไป และคิดอยู่ในใจว่า “ไอ้กู่เป็นคนที่ระวังตัวจริง ๆ เขาเก่งขนาดนี้แล้ว เขายังให้พวกเราไปจากที่นี่อีก แล้วใครจะสามารถต้านหมัดนี้ของเขาได้!”

เพียงแต่ขณะที่หมัดที่ทรงพลังของกู่หลินเฟิงอยู่ห่างจากเยว่หนานสามฟุต เยว่หนานกล่าวด้วยสีหน้าเยาะเย้ยว่า “มีความสามารถแค่น้อยนิด ยังกล้ามาโอ้อวดต่อหน้าฉันอีก!”

“คุกเข่า!” เยว่หนานตะโกนเสียงดัง เสียงของเขาสั่นสะเทือนไปทั่ว

หมัดของกู่หลินเฟิงที่เพื่อนนักศึกษาคิดว่าทรงพลัง แต่เยว่หนานเพียงแค่สะบัดมือ และเยว่หนานยังไม่ได้ดึงมือกลับมาด้วยซ้ำ ร่างกายของกู่หลินเฟิงก็กระเด็นออกไปแล้ว และตกลงบนพื้นอย่างน่าสังเวช

นี่มัน……

ทุกคนนิ่งเงียบ!

กู่หลินเฟิงไอไม่หยุด และมีเลือดไหลออกจากมุมปาก

“เป็นไปได้ยังไง!” พวกจี๋ต๋าจิ่วตูเบิกตากว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อ พวกเขาไม่สามารถจินตนาการว่าหมัดเมื่อสักครู่ของกู่หลินเฟิงนั้นทรงพลังเพียงใด แต่คู่ต่อสู้เพียงแค่สะบัดมือ เขาก็กระเด็นออกไปแล้ว!

ชายหนุ่มสวมชุดกีฬาสีดำคนนี้แข็งแกร่งเพียงใด!

“หรือว่าเขาจะเป็นบุคคลที่อยู่ในคลิปวิดีโอนั้น?” จี๋ต๋าจิ่วตูเริ่มคิดนอกเรื่องอีกครั้ง