บทที่ 737

หลังจากกลับมาหอพักแล้ว เฉินโม่ก็ถูกรูมเมทสอบสวนทันที

แต่เฉินโม่รู้ว่าถ้าพูดมากอาจจะเกิดปัญหา ดังนั้นเขาจึงปิดปากเงียบ ไม่ว่าพวกจี๋ต๋าจิ่วตูจะพยายามสอบถามอย่างไร ก็ไม่สามารถทำให้เฉินโม่พูดอะไรออกมาได้

สุดท้าย พวกเขาทำได้เพียงยอมรับชะตากรรม และถือเสียว่าเฉินโม่เป็นคนนอกรีต

เพียงแต่ตอนนี้เมื่อกู่หลินเฟิงเผชิญหน้ากับเฉินโม่ เขาไม่ได้ห้าวหาญและสง่างามเหมือนเมื่อก่อนแล้ว กลายเป็นคนที่ค่อนข้างระมัดระวังตัว

เพราะโลกฝึกบู๊ให้ความสำคัญกับกฎเกณฑ์มาก แน่นอนว่ากฎข้อนี้ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งเป็นอันดับแรก เฉินโม่สามารถทำให้เยว่หนานตกใจกลัวจนหนีไป ทำให้เขาไม่จำเป็นต้องสงสัยความแข็งแกร่งของเฉินโม่ ดังนั้นกู่หลินเฟิงจึงไม่สามารถปฏิบัติต่อเฉินโม่ตามอำเภอใจเหมือนคนอื่นได้

วันนี้เป็นวันแรกของการเรียน ทุกคนมีความกระตือรือร้นเป็นพิเศษ รวมทั้งเฉินโม่ด้วย

พวกเขาเดินไปที่ห้องเรียนพร้อมกัน เพื่อรอคาบแรกของการเรียนมหาวิทยาลัย

เพียงแต่ ตอนที่พวกเขาเดินเข้ามาในห้องเรียน นักศึกษามองพวกเขาด้วยสายตาที่ค่อนข้างระมัดระวัง

โดยเฉพาะเฉินโม่ นักศึกษาส่วนใหญ่ไม่กล้าสบตาเขา ดูเหมือนว่าพวกเขาจะกลัวเกรงเฉินโม่มาก

เล่หรูหั่วและเสิ่นเจี้ยนเหวินมาถึงแล้ว พวกเขาสองคนนั่งติดกัน เดาว่าเสิ่นเจี้ยนเหวินน่าจะตั้งใจเลือกที่นั่งติดกับเล่หรูหั่ว

ตอนแรกเล่หรูหั่วมองเฉินโม่ด้วยสีหน้าราบเรียบ แต่จู่ ๆ สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนแปลงเล็กน้อย

เสิ่นเจี้ยนเหวินมองเฉินโม่เช่นกัน แต่สีหน้าของเขาไม่เปลี่ยนแปลง เพียงแต่เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย และมีความซับซ้อนอยู่ในดวงตา

ข้างหลังเล่หรูหั่วเป็นที่นั่งว่าง สายตาของเฉินโม่หยุดอยู่ตรงนั้นชั่วครู่ จากนั้นเฉินโม่ก็เดินไปที่นั่นทันที

ชาตินี้ ในเมื่อเขาตัดสินใจไม่ยอมถอย ถ้าเช่นนั้นเขาก็ไม่จำเป็นต้องสนใจความคิดของคนอื่น

ดวงตาของจี๋ต๋าจิ่วตูและคนอื่น ๆ เป็นประกาย พวกเขาเหลือบมองเสิ่นเจี้ยนเหวินที่สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม และยิ้มด้วยความลำพองใจ

พวกเขาหาที่นั่งที่อยู่ใกล้เฉินโม่ และนั่งอย่างเงียบ ๆ เพื่อรออาจารย์ใหม่