บทที่ 747

เมื่อได้ยินคำถามของพิธีกรแล้ว เพื่อนนักศึกษาต่างรู้สึกตกตะลึง นึกไม่ถึงว่ามู่หรงยานเอ๋อร์จะมาตามหาผู้ชาย

ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะมีน้องใหม่สาวสวยมาคนหนึ่ง ทำให้ทุกคนเต็มไปด้วยความหวัง แต่หลังจากตื่นเต้นตั้งนาน ถึงได้รู้ว่าความจริงแล้วน้องใหม่คนนี้มาตามหาแฟนของตนเอง

พวกเขารู้สึกเหมือนคนที่กำลังจะตายด้วยความกระหายอยู่กลางทะเลทราย ทันใดนั้นก็พบแหล่งน้ำ แต่เมื่อวิ่งไปถึงแล้ว มันเป็นเพียงแค่ภาพลวงตาเท่านั้น!

ไม่ต้องพูดถึงว่าความรู้สึกนั้นมันสิ้นหวังเพียงใด

“เฮ้อ ไม่รู้ว่าผู้ชายคนไหนที่โชคดีขนาดนี้ ที่สามารถได้รับความรักจากคุณหนูยานเอ๋อร์!”

ผู้ชายส่วนใหญ่คิดแบบนี้ พวกเขาต่างรู้สึกอิจฉาริษยาผู้ชายที่ยังไม่ปรากฏตัวออกมา

จี๋ต๋าจิ่วตูกล่าวด้วยสีหน้าเศร้า “จบแล้ว จบแล้ว ที่แท้เทพธิดามู่หรงยานเอ๋อร์มีชายในดวงใจแล้ว”

ทันใดนั้น จี๋ต๋าจิ่วตูกล่าวด้วยความโมโหว่า “ไม่รู้ว่าไอ้สารเลวคนนั้นเป็นใคร ที่ทำให้ผู้หญิงดีแบบนี้ตามมาถึงที่นี่ได้!”

ห่าวเจี้ยนกล่าวด้วยสีหน้าอิจฉาเช่นกัน “สิ่งที่ทำให้ยิ่งรู้สึกโกรธก็คือจนถึงตอนนี้แล้ว คือไอ้สารเลวคนนั้นยังไม่ปรากฏตัวออกมาอีก ปล่อยให้คุณหนูยานเอ๋อร์เผชิญกับสายตาของคนมากมายอยู่บนเวทีคนเดียว”

ถึงแม้ว่าปฏิกิริยาของพวกกู่หลินเฟิงไม่รุนแรงเท่ากับจี๋ต๋าจิ่วตูและห่าวเจี้ยน แต่พวกเขาพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของสองคนนั้น

ลูกน้องของเสิ่นเจี้ยนเหวินแสดงสีหน้าอิจฉาเช่นกัน “คุณชายเสิ่น ดูเหมือนว่ามีคนชิงตัดหน้าได้ครอบครองหัวใจของคุณหนูหยานเอ๋อร์ไปแล้ว! โชคร้ายจริง ๆ ไม่รู้ว่าไอ้สารเลวคนไหนที่โชคดีขนาดนี้!”

เสิ่นเจี้ยนเหวินถอนหายใจด้วยความเสียใจ “สามารถทำให้ผู้หญิงแบบนี้ตามมาถึงมหาวิทยาลัยหัวหนานได้ สถานะของบุคคลนั้นต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน เกรงว่าแม้ฉันก็คงต้องชิดซ้ายไปเลย!”

“ต่อไปพวกนายจะพูดอะไรก็ต้องระวังหน่อย เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ล่วงเกินคนที่พวกเราไม่สามารถล่วงเกินได้”

พวกลูกน้องพยักหน้าเห็นด้วย “พวกเราจำไว้แล้ว!”