บทที่ 752

จากนั้น เขาหันไปมองเฉินโม่ที่อยู่หลังเล่หรูหั่วด้วยสีหน้าเหยียดหยาม “เป็นผู้ชายที่รู้แต่หลบซ่อนอยู่หลังผู้หญิงเท่านั้น นายไม่คู่ควรเป็นคู่ต่อสู้ของฉันหรอก คราวนี้มีคนปกป้องนาย แต่คราวหน้านายจะไม่โชคดีแบบนี้หรอก!”

เฉินโม่ไม่พูดอะไร และไม่ได้รู้สึกโกรธ เพียงแต่เขายกมุมปากขึ้นเล็กน้อย มองหยุนเทียนหลิงและกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “วางใจเถอะ พวกเราต้องได้พบกันอีกแน่นอน!”

“ฮึ่ม!” หยุนเทียนหลิงเดินจากไป เขาไม่ถือว่าเฉินโม่เป็นคู่ต่อสู้ของตนเอง และแน่นอนว่าเขาก็ไม่สนใจคำพูดของเฉินโม่เช่นกัน

จี๋ต๋าจิ่วตูมองแผ่นหลังของหยุนเทียนหลิงที่เดินจากไป ถามด้วยความปลงว่า “เจ้าหมอนั้นเป็นใคร เขามีพลังที่ทรงพลังมาก!”

เฉินโม่ไม่ตอบ เล่หรูหั่วก็ได้ไม่พูดอะไร แต่เจียงเสวี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “เป็นแค่คนที่คิดว่าตนเองเก่งเท่านั้น”

เล่หรูหั่วมองเฉินโม่ และกล่าวด้วยสีหน้าจริงจังว่า “เฉินโม่ ต่อไปนายอย่ามายุ่งเรื่องระหว่างฉันกับเขา ถึงแม้ว่าเขาจะจองหอง แต่สิ่งที่เขาพูดบางอย่างก็เป็นความจริง นายไม่สามารถยั่วยุเขาได้หรอก!”

จี๋ต๋าจิ่วตูและคนอื่น ๆ รู้สึกไม่พอใจที่เล่หรูหั่วดูหมิ่นเฉินโม่ พ่นลมออกมาอย่างเย็นชา แต่พวกเขาก็ไม่ได้ตอบโต้เล่หรูหั่ว ถือว่าเป็นการให้เกียรติเธอ

เฉินโม่มองเล่หรูหั่วด้วยสีหน้าสงบ เขารู้ว่าการที่เล่หรูหั่วพูดเช่นนี้เพื่อปกป้องเขา

เพียงแต่ตอนนี้เฉินโม่ไม่ใช่เฉินโม่ในชาติก่อนอีกต่อไปแล้ว ชาติก่อนหยุนเทียนหลิงอาศัยความเป็นนักบู๊ แต่ตอนนี้สำหรับเฉินโม่แล้ว เขาไม่มีค่าให้เอ่ยถึงแม้แต่น้อย

กระทั่งยังสู้ตระกูลใหญ่ในโลกมนุษย์ไม่ได้เสียด้วยซ้ำ เพราะถ้าเฉินโม่ต้องการจัดการตระกูลใหญ่ในโลกมนุษย์ เขายังต้องคำนึงถึงความรู้สึกของเจ้าหน้าที่ทางการ

แต่สำหรับตระกูลบู๊อย่างตระกูลหยุนแล้ว ถึงแม้ว่าเฉินโม่จะไปจัดการที่ตระกูลหยุนแห่งจงไห่โดยตรง ก็ไม่มีอะไรต้องกังวล

เฉินโม่ไม่ตอบเล่หรูหั่ว เพราะมีคนตอบแทนเขาไปแล้ว