บทที่ 755

กลางดึก ขณะที่คนส่วนใหญ่หลับไปแล้ว

มณฑลฮ่านหยาง กลุ่มคฤหาสน์ทะเลสาบกลับคืนรังที่อู่โจว

ค่ายกลรวมพลังทิพย์เคลื่อนไหวอย่างสมบูรณ์แบบมากยิ่งขึ้น ตอนนี้คฤหาสน์ทะเลสาบกลับคืนรังและเนินเขาวิหคจอดถูกปกคลุมไปด้วยชี่ทิพย์ที่เหมือนหมอกจาง ๆ มองจากข้างนอกเหมือนสวรรค์บนดิน

ลมพัดผ่าน ในป่าห่างไกลที่อยู่ด้านล่างของเนินเขาวิหคจอด มีชายชาวต่างชาติปรากฏตัวออกมาสองคน

คนหนึ่งสวมชุดรัดรูปสีแดงและย้อมผมสีแดง สวมแว่นตาที่ทำมาจากวัสดุพิเศษ สะพายเครื่องยิงจรวดยาวหนึ่งเมตรกว่าอยู่บนไหล่

ส่วนอีกคนสวมชุดรัดรูปสีเขียวแบบเดียวกัน สวมแว่นตากันลม ยืนข้างชายชุดแดง และกล่าวด้วยสีหน้าหยอกล้อว่า “หงหลาง ฉันจำได้ว่านายมีอาวุธที่ทรงพลังกว่านี้ ทำไมนายไม่เอามาด้วย?”

หงหลางกล่าวด้วยความโมโหว่า “ให้ตายเถอะ อย่าพูดถึงมันอีกเลย การตรวจสอบความปลอดภัยของหัวเซี่ยเข้มงวดมาก ฉันสามารถเอามาได้แค่อาวุธชิ้นนี้แหละ และฉันนำเข้ามาจากทางอื่นอีกด้วย”

“ชิงปี่ หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจนี้แล้ว ต่อไปไม่ว่าจะยังไงฉันก็จะไม่มาที่หัวเซี่ยอีกแล้ว!” หงหลางยืนยันอย่างจริงจัง

ชิงปี่หัวเราะและกล่าวว่า “ไม่งั้นภารกิจคราวนี้ ได้ค่าจ้างมากกว่าค่าจ้างสูงสุดระดับ S หลายเท่า? หัวเซี่ยเป็นประเทศที่ลึกลับจริงๆ!”

หงหลางเร่งเร้าว่า “อย่ามัวแต่อารมณ์เสีย รีบทำภาระกิจให้สำเร็จ แล้วพวกเราก็รีบออกไปจากที่นี่ ฉันไม่อยากตกเป็นเป้าหมายของนักฆ่าในหัวเซี่ยที่น่ารำคาญพวกนั้น”

ชิงปี่มองกลุ่มคฤหาสน์ทะเลสาบกลับคืนรังบนเนินเขาวิหคจอดที่อยู่ไม่ไกล ขมวดคิ้วเล็กน้อยและถามว่า “หงหลาง นายแน่ใจหรือว่าอาวุธที่นายนำมาสามารถทำลายเป้าหมายได้สำเร็จ?”

หงหลางกล่าวด้วยสีหน้ามั่นใจว่า “วางใจเถอะ ผมปรับปรุงอาวุธเหล่านี้แล้ว และมันทรงพลังกว่าเดิมสิบเท่า ถึงแม้จะให้ทำลายภูเขาทั้งลูก ก็ไม่มีปัญหาอะไร!”

“งั้นก็ดี!”

“ลงมือเถอะ!”

“โอเค!”

หลังจากปรับปรุงแก้ไขจุดบกพร่องแล้ว เขาก็ยิงเครื่องยิงจรวดทรงพลังไปยังกลุ่มคฤหาสน์ทะเลสาบกลับคืนรังที่อยู่บนยอดเขาอย่างรวดเร็ว