บทที่ 757

กลางดึก เสียงหงส์ร้องที่คมชัดดังออกมาจากป่า

ดูเหมือนว่าตัวเอียนชิงเฉิงจะกลายร่างเป็นหงส์เพลิง ทะยานขึ้นไปกลางท้องฟ้า

หงหลางมองร่างสีแดงเพลิงบนท้องฟ้ายามราตรีด้วยความหวาดกลัว ตกตะลึงจนอ้าปากค้าง “โอ้ พระเจ้า นี่คือความแข็งแกร่งที่แท้จริงของนักบู๊ชาวหัวเซี่ยเหรอ? มันเหลือเชื่อจริง ๆ!”

สีหน้าของชิงปี่ไม่สู้ดี เขาสัมผัสได้ถึงพลังการโจมตีของเอียนชิงเฉิง เมื่อเทียบกับนักบู๊แดนในชั้นสูงสุดที่เขาฆ่าคนนั้นแล้ว เอียนชิงเฉิงแข็งแกร่งกว่าหลายสิบเท่า!

“รีบหนี!” ชิงปี่ตะโกนทันที จากนั้นความเร็วของเขาระเบิดออกมาอย่างที่สุด เดิมทีเขาสามารถควบคุมธาตุลมได้อยู่แล้ว และความเร็วของเขานั้นเร็วกว่านักบู๊แดนในชั้นสูงสุด

หงหลางมองชิงปี่ที่เพียงแค่ชั่วพริบตาเดียวก็สามารถวิ่งออกไปได้สิบเมตร ดูเหมือนว่าเขาเพิ่งจะมีปฏิกิริยาตอบสนอง และด่าว่า “ให้ตายเถอะ แกมันสารเลวจริง ๆ! แกรู้ไหมว่าฉันเป็นแค่ผู้เชี่ยวชาญด้านการวิจัยระเบิด ความเร็วนั้นไม่ใช่จุดแข็งของฉัน!”

หงหลางด่าขณะที่วิ่งหนี แต่ความเร็วนั้นแตกต่างกับชิงปี่มาก

“ฮึ่ม พวกแกคิดว่าจะหนีรอดได้เหรอ?”

เอียนชิงเฉิงที่อยู่กลางอากาศ เล็งกระบี่แล้วพุ่งไปที่หลังของชิงปี่ทันที

“แย่แล้ว!” ชิงปี่ที่กำลังวิ่งด้วยความเร็วอย่างเต็มที่ ตอนนี้เขารู้สึกถึงภัยคุกคามใหญ่หลวงอยู่ข้างหลัง ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงหยุด แล้วตะโกนเรียกธาตุลมรวมตัวเป็นเกราะพลังอยู่รอบตัว

ฉึก!

กระบี่ของเอียนชิงเฉิงฟันเกราะพลังที่อยู่รอบตัวชิงปี่ พลังของกระบี่ที่ทรงพลังก็ทำลายเกราะของชิงปี่ทันที แล้วตัดแขนชิงปี่ขาดหนึ่งข้าง

“โอ๊ย!”

เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของชิงปี่ดังไปทั่วป่าในเนินเขาวิหคจอด

“สาวสวย คุณโหดเหี้ยมเกินไปแล้ว ผมจะลงโทษคุณ!” หงหลางที่เห็นภาพนี้ จ้องเอียนชิงเฉิงด้วยความโกรธ และไม่รู้ว่ามีปืนสั้นสีทองปรากฏอยู่ในมือตั้งแต่เมื่อไหร่

“ปืน? ฮึ่ม!” เอียนชิงเฉิงมองหงหลางที่ถือปืนด้วยสีหน้าเยาะเย้ย

“คนสวย คุณอย่าดูถูกปืนนี้เด็ดขาด ผมดัดแปลงกระสุนปืนในปืนนี้แล้ว มันสามารถเจาะรถถังได้!” เมื่อพูดถึงความเชี่ยวชาญของตนเองแล้ว สีหน้าของหงหลางเต็มไปด้วยภูมิใจ

ชิงปี่กุมแขนที่ขาดแล้วยืนขึ้น มองเอียนชิงเฉิงด้วยความโกรธ และตะโกนว่า “หงหลาง นายมันซื่อบื้อจริง ๆ นายบอกเธอแบบนี้ แล้วกระสุนของนายยังจะยิงถูกเธอได้เหรอ?”