บทที่ 759

ดูเหมือนว่ามู่หรงยานเอ๋อร์จะไม่ค่อยพอใจกับคำตอบของเฉินโม่ เธอเอียงศีรษะแล้วมองเฉินโม่ และกล่าวว่า “นายไม่สงสัยว่าทำไมฉันถึงมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่เหรอ?”

เฉินโม่อดที่จะหัวเราะไม่ได้และกล่าวว่า “ในเมื่อคุณมาถึงที่นี่แล้ว ถามไปมันก็ไร้ประโยชน์”

“ทำไม? ดูเหมือนว่านายจะไม่ต้อนรับฉันน่ะ?” มู่หรงยานเอ๋อร์ยิ้มด้วยความซุกซน

“เป็นไปได้ยังไง? ผมปรารถนาให้คุณหนูยานเอ๋อร์มาอย่างยิ่ง” เฉินโม่กล่าวอย่างถูกเข้าใจผิด

มู่หรงยานเอ๋อร์กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “แบบนี้ค่อยยังชั่ว”

ทันใดนั้น เธอก็ทำหน้าตึงเครียดและบ่นด้วยความคับข้องใจว่า “แต่น่าเสียดายที่เรียนกันคนละคณะ จึงไม่ได้อยู่ห้องเดียวกับนาย!”

เฉินโม่แอบถอนหายใจ เธอไม่ไปเรียนมหาวิทยาลัยดี ๆ แต่กลับมาเรียนที่มหาวิทยาลัยหัวหนานแทน แม้แต่คนโง่เขลาก็ยังรู้ความคิดของมู่หรงยานเอ๋อร์

เขาทำให้ผู้หญิงคนนี้ลำบากจริง ๆ

“เอาล่ะ จงพอใจในสิ่งที่ตนเองมี ตอนนี้พวกเราเรียนอยู่มหาวิทยาลัยเดียวกันแล้ว ต่อไปมีโอกาสได้พบเจอกันอีกมากมาย และมันไม่จำเป็นต้องเรียนอยู่ห้องเดียวกันหรอก” เฉินโม่ปลอบเธอด้วยรอยยิ้ม

มู่หรงยานเอ๋อร์ละทิ้งความเศร้า พยักหน้าและยิ้มด้วยความเจ้าเล่ห์ “นายพูดถูก รักษาระยะห่างและพื้นที่ส่วนตัวบ้าง บางครั้งอาจจะเพิ่มความรู้สึกลึกลับของกันและกันได้”

เฉินโม่ไม่รู้ว่าจะร้องไห้หรือหัวเราะดี นี่มันเป็นตรรกะอะไร!

“เอาล่ะ ฉันไม่คุยกับนายแล้ว ฉันจะไปเรียนแล้ว เฉินไต้ซือ ถ้าฉันว่างแล้วจะมาหานายอีกน่ะ!” มู่หรงยานเอ๋อร์กะพริบตาให้เฉินโม่ แล้วเดินจากไปอย่างมีความสุข

เมื่อมองมู่หรงยานเอ๋อร์เดินจากไป เฉินโม่รู้สึกสบายใจขึ้น และอดไม่ได้ที่จะแอบถอนหายใจ “นี่คือนิสัยที่คนหนุ่มสาวควรจะมี! เพียงแต่น่าเสียดายที่โชคชะตาลิขิตให้ผมไม่สามารถเสพสุขแบบนั้นได้!”

ความเป็นจริงแล้วบางครั้งชีวิตก็ยุติธรรมมาก เฉินโม่มีพลังที่แข็งแกร่ง สามารถรู้อดีตและอนาคต ยืนอยู่บนจุดสูงสุด และเสพสุขกับการเคารพนอบน้อมจากคนมากมาย

แต่เขาก็เสียสิทธิ์ที่จะใช้ชีวิตอย่างอิสระ อย่างที่หนุ่มสาวควรจะเป็น

นี่คือสิ่งที่เฉินโม่ต้องสูญเสียไป!

ก่อนที่เฉินโม่จะเดินไปถึงห้องเรียน เขาได้รับโทรศัพท์จากเอียนชิงเฉิง หลังจากฟังจบแล้ว เจตนาฆ่าก็ปรากฏขึ้นในดวงตาของเฉินโม่

“องค์กรล่าชีวิต แก๊งมังกรฟ้า?”