บทที่ 794

“โอ้ พระเจ้า พวกเขายังมีชีวิตอยู่อีกเหรอ นึกไม่ถึงว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่อีก!” ผู้บัญชาการหนุ่มตะโกนด้วยความตกใจและตื่นเต้น

สีหน้าของรองผู้บัญชาการฮิลล์เต็มไปด้วยความโกรธและด่าว่า “บัดซบ คนพวกนี้เหมือนไม่ใช่คน!”

“ปืนใหญ่และอาวุธทั้งหมด เล็งอีกครั้ง....... ”

ปืนใหญ่ล็อกเป้าหมายอีกครั้ง แต่ฮิลล์ไม่สามารถออกคำสั่งยิงได้

เพราะนักฆ่าเหล่านั้นได้เข้ามาใกล้เหล่าทหารแล้ว

จากนั้นโศกนาฏกรรมก็เกิดขึ้น

ตอนนี้เหลือนักฆ่าเพียงไม่กี่คน แต่พวกเขาฆ่าทหารเกือบร้อยนายตายภายในเวลาหนึ่งนาทีเท่านั้น

“โอ้ ไม่!” ฮิลล์จับศีรษะตนเอง แล้วตะโกนด้วยความโกรธ

ผู้บัญชาการตะโกนว่า “ฮิลล์ คุณพูดถูก พวกเขาทำให้ผมประหลาดใจจริง ๆ ผมไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าจะมีคนที่ทรงพลังเช่นนี้อยู่ในโลกใบนี้!”

คำพูดสุดท้ายนั้น เขาเจตนาเน้นน้ำเสียงเป็นพิเศษ

ฮิลล์แทบอยากจะเตะผู้บัญชาการที่สร้างความวุ่นวายคนนี้ลงทะเลไปเป็นอาหารของฉลาม ฮิลล์มองทหารที่ล้มตายเต็มพื้น เขาตัดสินใจอย่างรวดเร็ว และออกคำสั่งด้วยความโกรธว่า “ยิง! ยิง! ยิงให้หนัก!”

ตูม ๆ ๆ!

และสุดท้ายนักฆ่าพวกนั้นก็ถูกปืนใหญ่ที่ทรงพลังฆ่าตาย เพียงแต่ทหารของออสเตรเลียตายไปพร้อมกับพวกเขามากมายเช่นกัน

ผู้บัญชาการตะโกนด้วยความโมโห “ฮิลล์ นึกไม่ถึงว่าคุณจะยิงทหารของตนเอง! คุณมันเป็นฆาตกร! ผมจะรายงานความผิดของคุณต่อท่านประธานาธิบดี!”

ฮิลล์ไม่สนใจเขา ถ้าเขาไม่ออกคำสั่งยิง ทหารเหล่านั้นก็ไม่สามารถมีชีวิตรอดสักคน และแม้แต่ทหารที่เหลืออยู่บนชายฝั่งก็จะไม่รอดเหมือนกัน

การเลือกของเขาถูกต้องที่สุด และการเลือกของเขาก็โหดร้ายที่สุดเช่นกัน

เมื่อทหารที่เหลือเห็นว่าผู้บัญชาการของพวกเขา ฆ่าแม้แต่ทหารของตนเอง พวกเขาต่างเริ่มด่า ถึงแม้จะสามารถฆ่านักฆ่าตายหมดแล้ว แต่ตอนนี้พวกเขาทั้งหมดไม่มีอารมณ์ที่จะสู้รบอีกต่อไปแล้ว พวกเขาต่างหนีกลับมาบนเรือ แล้วมุ่งหน้าไปที่เรือรบ