บทที่ 800

สำหรับตัวเฉินโม่แล้ว เจี่ยจวินซื่อไม่อยากแสดงความคิดเห็น เพราะตอนนี้เขาไม่สามารถตรวจพบสถานะที่แท้จริงของเฉินโม่ได้

“ดูสิ หยุนเทียนหลิงมาแล้ว!” ห่าวเจี้ยนกล่าวเบา ๆ ด้วยดวงตาเป็นประกาย

เขามักจะรู้สึกว่าบนร่างกายของหยุนเทียนหลิงมีพลังที่น่าสะพรึงกลัว ซึ่งทำให้เขาไม่กล้ามองโดยตรง

ภายใต้สายตาของหลายคน หยุนเทียนหลิงแสดงสีหน้าเย็นชา และเดินไปนั่งอยู่ด้านหลังเล่หรูหั่วอย่างเงียบ ๆ สายตาของเขาราวกับสัตว์ร้ายที่จ้องเหยื่อ ทำให้คนรู้สึกสั่นสะท้าน

เจี่ยจวินซื่อกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า “อย่าไปยั่วยุเขา บุคคลนี้อันตรายมาก”

จี๋ต๋าจิ่วตูและห่าวเจี้ยนหดคอ และอดไม่ได้ที่จะถอนสายตา

งานมิตรภาพเทศกาลไหว้พระจันทร์ไม่มีพิธีกร นักศึกษาจัดกิจกรรมตามอัธยาศัย

รายการแรกเป็นการเปิดโอกาสให้ทุกคนพูดคุยแลกเปลี่ยนความรู้ หลังจากผ่านไปสักพัก ก็จะมีคนเปิดดนตรีและเข้าสู่งานเต้นรำ

ยุคปัจจุบันที่มีผู้ชายมากกว่าผู้หญิง ทำให้สาวสวยที่อยู่ที่นี่กลายเป็นที่ต้องการอย่างมาก

ผู้ชายจะเป็นฝ่ายเริ่ม โดยอาศัยอารมณ์ขันหรือสถานะครอบครัวที่ไม่ธรรมดา ดึงดูดความสนใจของผู้หญิง

มู่หรงยานเอ๋อร์และเล่หรูหั่วกลายเป็นเป้าหมายของผู้ชายทุกคนอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ความจริงกลับตรงกันข้าม ตอนนี้ข้างกายของหรงยานเอ๋อร์และเล่หรูหั่วไม่มีผู้ชายสักคน

สาเหตุเป็นเพราะมู่หรงยานเอ๋อร์เปิดเผยในงานเลี้ยงต้อนรับว่าตนเองมาที่นี่เพื่อตามจีบผู้ชาย แล้วยังแสดงภาพลักษณ์ของผู้หญิงที่รักปักใจอีกด้วย ดังนั้นจึงไม่มีใครอยากหาเรื่องใส่ตัว

ส่วนเล่หรูหั่วเป็นเพราะหยุนเทียนหลิงที่นั่งอยู่ข้างหลัง ความเย็นชาที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างกายของหยุนเทียนหลิง ก็เพียงพอที่จะทำให้ผู้ชายที่ต้องการเข้าใกล้เล่หรูหั่วรู้สึกตกใจกลัว

แต่นอกจากมู่หรงยานเอ๋อร์กับเล่หรูหั่วแล้ว งานมิตรภาพดำเนินไปด้วยความคึกคัก นักศึกษามากมายกำลังพูดคุยแลกเปลี่ยนความรู้ บางกลุ่มเป็นสมาชิกในหอพักเดียวกัน ส่วนบางกลุ่มเป็นสมาชิกต่างหอพัก และงานมิตรภาพคราวนี้เป็นโอกาสดีสำหรับนักศึกษา ในการสนทนาแลกเปลี่ยนความรู้ซึ่งกันและกัน

รายการแรกผ่านไปอย่างรวดเร็ว จี๋ต๋าจิ่วตูและห่าวเจี้ยนกำลังสนทนากับสองสาวห้องเดียวกัน ด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความสุข