บทที่ 806

ชั่วขณะหนึ่ง การไหลเวียนภายในร่างกายของกู่หลินเฟิงก็ราบรื่นอย่างที่สุด

ลมปราณอันทรงพลังแผ่ออกมาจากร่างกายของกู่หลินเฟิง ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นสามารถสัมผัสได้

หยุนเทียนหลิงหน้าถอดสี มองไปที่กู่หลินเฟิงอย่างไม่เชื่อสายตา

“นี่คือนักบู๊แดนใน!”

“เขาทำได้จริงๆ! นี่มันเป็นไปได้ยังไง!” หยุนเทียนหลิงมองไปที่เฉินโม่ด้วยสีหน้าตกใจ

เมื่อเห็นหยุนเทียนหลิงหน้าถอดสี สีหน้าของเสิ่นเจี้ยนเหวินที่อยู่ข้างๆ ก็แย่ลงมากเช่นกัน เขานึกด่าอยู่ในใจ “ไอ้สารเลวนี่ ดูท่าทางเขาจะทำได้จริงๆ! มันเป็นเพราะเขาโชคดี หรือเพราะความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นจนถึงระดับที่น่ากลัวแล้ว?”

จี๋ต๋าจิ่วตูและคนอื่นๆ สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงลมปราณของกู่หลินเฟิงอย่างชัดเจน พวกเขามองไปที่เฉินโม่ด้วยความประหลาดใจ “เฉินโม่ทำได้จริงๆ! ไอ้เบื๊อกเฉินยอดเยี่ยมเหลือเกิน! เขาต้องเป็นคนในคลิปวิดีโอนั้นแน่!”

จี๋ต๋าจิ่วตูอุทานสามประโยคเพื่ออธิบายความตื่นตระหนกภายในใจของตัวเอง

หยุนเทียนหลิงพ่นลมหายใจแรง “บางทีพลังบำเพ็ญของเขาอาจถึงจุดวิกฤติของแดนในพอดี นายแค่โชคดีเท่านั้น แต่ถึงแม้เขาจะกลายเป็นนักบู๊แดนใน นายคิดว่าเขาจะเป็นคู่ต่อสู้ของผมได้หรือ? เว้นแต่เขาจะสามารถไปถึงแดนในชั้นสมบูรณ์ในทันที!”

เฉินโม่ยิ้มอ่อน “งั้นเหรอ? ตอนนี้ยังไม่จบ พวกเรารอดูกันต่อไป!”

ลมปราณในตัวกู่หลินเฟิงยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ สีหน้าของหยุนเทียนหลิงยิ่งแย่ลงเรื่อยๆ เพียงเวลาสั้นๆ ไม่กี่นาที ลมปราณรอบๆ ตัวกู่หลินเฟิงได้ทะลุผ่านไปยังแดนในชั้นสมบูรณ์ สิ่งที่ทำให้เขาตกใจยิ่งกว่าก็คือ ลมปราณในตัวกู่หลินเฟิงยังคงแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

“ไอ้หนุ่ม นายเอาอะไรให้เขากินกันแน่? หรือว่าจะเป็นยาวิเศษล้ำเลิศในตำนาน?” ในที่สุดหยุนเทียนหลิงก็แสดงสีหน้าจริงจังออกมา ในขณะเดียวกันก็รู้สึกอิจฉาเล็กน้อย ถ้าเขากินยาวิเศษล้ำเลิศ โอกาสที่เขาจะกลายเป็นปรมาจารย์จะเพิ่มขึ้นครึ่งหนึ่งเป็นอย่างน้อย

ตอนนี้ได้ถูกเฉินโม่นำมาใช้กับร่างกายนักบู๊แดนนอก มันเป็นการสิ้นเปลืองโดยเปล่าประโยชน์

หยุนเทียนหลิงตำหนิด้วยสีหน้าบึ้งตึง “ไอ้หนุ่ม นายนี่มันปัญญาอ่อนจริงๆ นายรู้ไหมว่านายสิ้นเปลืองอะไรไปกับร่างกายของเขา? ยาวิเศษล้ำเลิศต้องให้นักบู๊แดนในกินเท่านั้นจึงจะเกิดผลสูงสุด! เขากินเข้าไปมันสิ้นเปลืองโดยเปล่าประโยชน์!”

หยุนเทียนหลิงมักจะวางตัวอยู่เหนือผู้อื่นอยู่เสมอ นึกไม่ถึงเลยว่าจะพ่ายแพ้อย่างสมบูรณ์ให้กับยาเพียงเม็ดเดียวของเฉินโม่

เฉินโม่ตอบสามคำอย่างเฉยเมย “ผมยินดี!”

“นาย…” หยุนเทียนหลิงโกรธจนแทบจะกระอักเลือด