บทที่ 808

“ไอ้กู่ ชนะแล้วเหรอ?” จี๋ต๋าจิ่วตูเหมือนอยู่ในความฝัน เหมือนยังไม่กล้าที่จะเชื่อ

เจี่ยจวินเซี่ยมองไปที่เฉินโม่ด้วยสายตาที่ซับซ้อน “มิน่าล่ะเมื่อครู่กู่หลินเฟิงถึงบอกว่าเฉินโม่มีบุญคุณมากมายกับเขา ชั่วชีวิตนี้เขาไม่มีวันชดใช้ได้หมด ไม่แปลกใจเลยที่เฉินโม่รับของกำนัลล้ำค่าจากกู่หลินเฟิงอย่างสบายใจ คำตอบอยู่ตรงนี้นี่เอง!”

“คุณชายเสิ่น ช่างแข็งแกร่งเหลือเกิน!” ลูกสมุนของเสิ่นเจี้ยนเหวินกลืนน้ำลาย กระซิบเบาๆ ด้วยสีหน้าตื่นตกใจ

เสิ่นเจี้ยนเหวินชำเลืองมองหยุนเทียนหลิงที่นอนอยู่บนพื้น พูดอย่างเด็ดขาดในทันใด “กลับ!”

จากนั้นเสิ่นเจี้ยนเหวินก็พาบรรดาลูกสมุนหายตัวไปในฝูงชนอย่างเงียบๆ

หยุนเทียนหลิงพยายามลุกขึ้นจากพื้น มองไปที่กู่หลินเฟิงด้วยความตกตะลึง “นี่มันเคล็ดวิชาบู๊อะไร? ตระกูลกู่ของนายไม่เคยมีเคล็ดวิชาบู๊แบบนี้แน่นอน!”

กู่หลินเฟิงพ่นลมหายใจอย่างเย็นชา “นี่คือสิ่งที่เฉินโม่สั่งสอน ส่วนผมแค่ครอบครองพละกำลังหนึ่งในสิบ หากผมสามารถปลดปล่อยพลังทั้งหมดของหมัดนี้ แค่หมัดเดียวก็สามารถฆ่านายได้แล้ว!”

หยุนเทียนหลิงหัวเราะเยาะตัวเอง “นายสามารถเอาชนะกระบี่สับแยกสวรรค์ของตระกูลหยุนด้วยพละกำลังเพียงหนึ่งในสิบ ไอ้หนุ่ม นายมีสมบัติให้โอ้อวดได้จริงๆ!”

“แต่ถึงแม้นายจะเอาชนะผมได้ แต่นายสามารถต่อสู้กับตระกูลหยุนแห่งจงไห่ของผมทั้งหมดได้หรือไม่? เมื่อเผชิญหน้ากับปรมาจารย์ตระกูลหยุนของเรา พวกคุณก็ยังเป็นมดเหมือนเดิม!”

ปรมาจารย์!

เมื่อได้ยินสองคำนี้ กู่หลินเฟิงไม่มีความยินดีของผู้กำชัยชนะแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามกลับดูเคร่งขรึม

ที่ตระกูลหยุนแข็งแกร่งก็เพราะมีปรมาจารย์นั่งบัญชาการตระกูลหยุนอยู่ ที่หยุนเทียนหลิงหยิ่งผยองก็เพราะมีตระกูลหยุนคอยหนุนหลังเขาอยู่

ปรมาจารย์ แสดงถึงจุดสูงสุดของโลกฝึกบู๊ เป็นบุคคลที่เปรียบเสมือนมังกรเทพบนท้องฟ้า!

อย่างที่หยุนเทียนหลิงบอก การเอาชนะเป็นเรื่องง่าย แต่เมื่อเผชิญหน้ากับปรมาจารย์ พวกเขาก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้เหมือนเดิม

เพราะพวกเขากับปรมาจารย์ มาจากคนละโลกอย่างสิ้นเชิง

เล่หรูหั่วขมวดคิ้วแน่น เธออดทนกับหยุนเทียนหลิงมาโดยตลอด เพราะเธอรู้ว่าตระกูลหยุนน่ากลัวเพียงใด

จะจัดการกับหยุนเทียนหลิงนั้นไม่ยาก แต่การจัดการกับตระกูลหยุนที่คอยหนุนหลังเขา มันยากพอๆ กับการขึ้นสวรรค์!

“หยุนเทียนหลิง ก่อกรรมทำเข็ญก็ต้องรับผลกรรม วางมือเถอะ!” เล่หรูหั่วเกลี้ยกล่อม