บทที่ 818

เฉินโม่รู้สึกแบบเดียวกัน “บางทีเธออาจจะพูดถูก คนอย่างพวกเราเมื่อได้ตัดสินใจอะไรแล้ว จะไม่เปลี่ยนแปลงง่ายๆ”

เล่หรูหั่วยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “ฉันจึงมาเกลี้ยกล่อมนาย หวังว่านายจะฟังฉันนะ!”

เฉินโม่ยิ้มเช่นกัน “เมื่อกี้เธอเพิ่งพูดว่า คนอย่างพวกเราเมื่อได้ตัดสินใจอะไรแล้ว จะไม่เปลี่ยนแปลงง่ายๆ ตอนนี้เธอมาเกลี้ยกล่อมผม ไม่ย้อนแย้งในตัวเองไปหน่อยเหรอ?”

เล่หรูหั่วมองไปที่เฉินโม่ เฉินโม่ก็มองมาที่เธอเช่นกัน ทั้งสองสบตายิ้มให้กัน

ใต้ต้นไม้ที่อยู่ไม่ไกลนัก ชายหนุ่มที่จับตามองเล่หรูหั่วอยู่ เห็นเฉินโม่และเล่หรูหั่วกำลังคุยกันอย่างมีความสุข ใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาก็ดูแย่ลงเรื่อยๆ

“ดูเหมือนว่าตระกูลหยุนจะพูดถูก น้องสาวชอบผู้ชายอีกคนจริงๆ”

เล่หรูเฟิงสีหน้าจริงจัง เดินก้าวเข้าไปหาเฉินโม่และเล่หรูหั่วทั้งสองคน

เมื่อเล่หรูเฟิงยืนอยู่ตรงหน้าเล่หรูหั่วและเฉินโม่ ทั้งสองก็หุบยิ้มทันที

เล่หรูหั่วแปลกใจเล็กน้อย “พี่ชาย ท่านมาที่นี่ได้ยังไง?”

คนจากตระกูลเล่? เฉินโม่หรี่ตาลง

เล่หรูเฟิงมองไปที่น้องสาว ความผิดหวังปรากฏขึ้นในแววตา เล่หรูเฟิงไม่สนใจเธอ เลื่อนสายตาไปหาเฉินโม่

“ไอ้หนุ่ม ไม่ว่านายจะเป็นใคร วันหลังอย่ามาให้น้องสาวของผมเห็นหน้าอีก!” เสียงของเล่หรูเฟิงเย็นชา สีหน้าจองหอง สายตาที่มองเฉินโม่เต็มไปด้วยความเหยียดหยาม

เล่หรูหั่วลุกขึ้นยืนทันที จ้องเขม็งไปที่เล่หรูเฟิง “พี่ชาย ท่านหมายความว่ายังไง?”

เล่หรูเฟิงมองไปที่เล่หรูหั่ว แล้วพูดอย่างผิดหวัง “เธอยังไม่รู้หรือว่าฉันหมายถึงอะไร? หรูหั่ว เธอทำให้ฉันผิดหวังมาก เธอลืมตัวตนของเธอไปแล้วหรือ?”