บทที่ 823

หยุนเหล่ยรู้สึกตกใจ มองเฉินโม่ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม และถามว่า “ท่านหมายความว่าอย่างไร?”

สีหน้าของเฉินโม่เปลี่ยนเป็นเย็นชา มองหยุนเหล่ยและกล่าวว่า “หยุนเทียนหลิงยั่วยุฉันหลายครั้ง วันนี้ฉันจะหักขาของเขาเป็นการลงโทษ!”

หยุนเทียนหลิงรู้สึกตกใจ จ้องเฉินโม่ด้วยความโกรธ “แกกล้าเหรอ?”

“ถ้าแกกล้าทำร้ายฉัน ตระกูลหยุนจะไม่ปล่อยแกไปแน่นอน!”

ถึงแม้ว่าต่อไปเฉินโม่จะมีศักยภาพที่ไร้ขีดจำกัด แต่ตอนนี้เขายังไม่ได้บรรลุดึงแดนเทพ ถ้ารวบรวมพลังอำนาจทั้งหมดของตระกูลหยุนแล้ว อาจจะไม่ต้องเกรงกลัวเขา

หยุนเหล่ยแสดงสีหน้าโกรธเช่นกัน และกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า “ถึงแม้ว่าพลังความแข็งแกร่งของท่านจะไม่ธรรมดา แต่คำขอนี้มันมากเกินไป”

“มากเกินไปเหรอ?” เฉินโม่เอามือไพล่หลัง มองหยุนเหล่ยอย่างแผ่วเบา “เมื่อสักครู่ตอนที่พวกแกบอกว่าจะสั่งสอนฉัน แล้วทำไมพวกแกไม่คิดว่ามันมากเกินไปล่ะ?”

“พวกแกอย่าคิดว่าตระกูลหยุนเก่งที่สุดแล้ว ในโลกนี้ยังมีคนที่พวกแกไม่สามารถยั่วยุได้อีกมากมาย”

“วันนี้ ถือเสียว่าฉันสอนบทเรียนให้พวกแกก็แล้วกัน”

หลังจากเฉินโม่กล่าวจบ เขาชี้ไปที่หยุนเทียนหลิง

ฉึก ๆ!

เสียงกระสุนสองนัดกระทบเนื้อ หยุนเทียนหลิงร้องด้วยความเจ็บปวด แล้วล้มอยู่บนพื้น รูเล็กสองรูปรากฏขึ้นที่หัวเข่าทั้งสองข้าง และมีเลือดไหลออกมา

มองหยุนเทียนหลิงกลิ้งอยู่บนพื้นด้วยความเจ็บปวด หยุนเหล่ยรีบวิ่งเข้าไป แล้วใช้ชี่แท้ผนึกจุดฝังเข็มบนขาของหยุนเทียนหลิงเพื่อหยุดเลือด

“เจ้าหนู ถึงแม้ว่าก่อนหน้านั้นเทียนหลิงกับแกจะเกิดความไม่พอใจเล็กน้อย แต่อย่างไรเสียพวกคุณก็เป็นเพื่อนร่วมชั้น นึกไม่ถึงว่าแกจะลงมือได้โหดเหี้ยมขนาดนี้!” หยุนเหล่ยด่าด้วยความโกรธ

“ไม่พอใจหรือ?” เฉินโม่รู้สึกอึ้ง “ตระกูลหยุนแค่รู้สึกไม่พอใจ ก็ถึงขั้นฆ่าคนแล้ว?”

“ตระกูลยูหยุนช่างน่าเกรงขามจริง ๆ!” เจตนาฆ่าประกายอยู่ในดวงตาของเฉินโม่